نمایش مبدأ برای عطار (غزلیات)/ترسا بچه‌ایم افکند از زهد به ترسایی

{{سرصفحه
| عنوان = [[عطار (غزلیات)]]
| مؤلف = عطار
| قسمت =(ترسا بچه‌ایم افکند از زهد به ترسایی)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|ترسا بچه‌ایم افکند از زهد به ترسایی|اکنون من و زناری در دیر به تنهایی}}
{{ب|دی زاهد دین بودم سجاده نشین بودم|ز ارباب یقین بودم سر دفتر دانایی}}
{{ب|امروز دگر هستم دردی کشم و مستم|در بتکده بنشستم دین داده به ترسایی}}
{{ب|نه محرم ایمانم نه کفر همی دانم|نه اینم و نه آنم تن داده به رسوایی}}
{{ب|دوش از غم فکر و دین یعنی که نه آن نه این|بنشسته بدم غمگین شوریده و سودایی}}
{{ب|ناگه ز درون جان در داد ندا جانان|کای عاشق سرگردان تا چند ز رعنایی}}
{{ب|روزی دو سه گر از ما گشتی تو چنین تنها|باز آی سوی دریا تو گوهر دریایی}}
{{ب|پس گفت در این معنی نه کفر نه دین اولی|برتو شو ازین دعوی گر سوخته‌ی مایی}}
{{ب|هرچند که پر دردی کی محرم ما گردی|فانی شو اگر مردی تا محرم ما آیی}}
{{ب|عطار چه دانی تو وین قصه چه خوانی تو|گر هیچ نمانی تو اینجا شوی آنجایی}}
{{پایان شعر}}