نمایش مبدأ برای عطار (عذر آوردن مرغان)/گفت روزی شاه مسعود از قضا

{{سرصفحه
| عنوان = [[عطار (عذر آوردن مرغان)]]
| مؤلف = عطار
| قسمت =(گفت روزی شاه مسعود از قضا)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|گفت روزی شاه مسعود از قضا|اوفتاده بود از لشگر جدا}}
{{ب|باد تگ می‌راند تنها بی‌یکی|دید بر دریا نشسته کودکی}}
{{ب|در بن دریا فکنده بود شست|شه سلامش کرد و درپیشش نشست}}
{{ب|کودکی اندوهگین بنشسته بود|هم دلش آغشته هم جان خسته بود}}
{{ب|گفت ای کودک چرایی غم‌زده|من ندیدم چون تو یک ماتم‌زده}}
{{ب|کودکش گفت ای امیر پر هنر|هفت طفلیم این زمان ما بی‌پدر}}
{{ب|مادری داریم بر جا مانده|سخت درویش است و تنها مانده}}
{{ب|از برای ماهیی، هر روز دام|اندر اندازم، کنم تا شب مقام}}
{{ب|چون بگیرم ماهیی با صد زحیر|قوت ما آنست تا شب، ای امیر}}
{{ب|شاه گفتا خواهی ای طفل دژم|تا کنم همبازیی با تو به هم}}
{{ب|گشت کودک راضی و انباز شد|شاه اندر بحر شست اندازشد}}
{{ب|شست کودک دولت شاهی گرفت|لاجرم آن روز صد ماهی گرفت}}
{{ب|آن همه ماهی چو کودک دید پیش|گفت این دولت عجب دارم ز خویش}}
{{ب|دولتی داری به غایت ای غلام|کین همه ماهی درافتادت به دام}}
{{ب|شاه گفتا گم بباشی ای پسر|گر ز ماهی گیر خود یابی خبر}}
{{ب|دولتی تر از منی این جایگاه|زانک ماهی گیر تو شد پادشاه}}
{{ب|این بگفت و گشت بر مرکب سوار|طفل گفتش قسم خود کن آشکار}}
{{ب|گفت امروز این دهم، نکنم جدا|آنچ فردا صید افتد آن مرا}}
{{ب|صید ما فردا تو خواهی بود بس|لاجرم من صید خود ندهم به کس}}
{{ب|روز دیگر چون به ایوان بازرفت|خاطر شه از پی انباز رفت}}
{{ب|رفت سرهنگی و کودک رابخواند|شه بانبازیش در مسند نشاند}}
{{ب|هرکسی میگفت شاها او گداست|شاه گفتا هرچ هست انباز ماست}}
{{ب|چون پذیرفتیم رد نتوانش کرد|این بگفت و همچو خود سلطانش کرد}}
{{ب|کرد از آن کودک طلب کاری سال|کز کجا آوردی آخر این کمال}}
{{ب|گفت شادی آمد و شیون گذشت|زانک صاحب دولتی بر من گذشت}}
{{پایان شعر}}