نمایش مبدأ برای عطار (عذر آوردن مرغان)/در بر شیخی سگی می‌شد پلید

{{سرصفحه
| عنوان = [[عطار (عذر آوردن مرغان)]]
| مؤلف = عطار
| قسمت =(در بر شیخی سگی می‌شد پلید)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|در بر شیخی سگی می‌شد پلید|شیخ از آن سگ هیچ دامن در نچید}}
{{ب|سایلی گفت ای بزرگ پاک باز|چون نکردی زین سگ آخر احتراز}}
{{ب|گفت این سگ ظاهری دارد پلید|هست آن در باطن من ناپدید}}
{{ب|آنچ او را هست بر ظاهر عیان|این دگر را هست در باطن نهان}}
{{ب|چون درون من چو بیرون سگست|چون گریزم زو که با من هم تگ است}}
{{ب|ور پلیدی درون اندکیست|صد نجس بیشی که این قله یکیست}}
{{ب|گرچه اندک حیرت آمد بند راه|چه به کوهی بازمانی چه به کاه}}
{{پایان شعر}}