نمایش مبدأ برای عطار (عذر آوردن مرغان)/بود اندر مصر شاهی نامدار

{{سرصفحه
| عنوان = [[عطار (عذر آوردن مرغان)]]
| مؤلف = عطار
| قسمت =(بود اندر مصر شاهی نامدار)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|بود اندر مصر شاهی نامدار|مفلسی بر شاه عاشق گشت زار}}
{{ب|چون خبر آمد ز عشقش شاه را|خواند حالی عاشق گم‌راه را}}
{{ب|گفت چون عاشق شدی بر شهریار|از دو کار اکنون یکی کن اختیار}}
{{ب|یا به ترک شهر، وین کشور بگوی|یا نه، در عشقم به ترک سر بگوی}}
{{ب|با تو گفتم کار تو یک بارگی|سر بریدن خواهی یا آوارگی}}
{{ب|چون نبود آن مرد عاشق مرد کار|کرد او را شهر رفتن اختیار}}
{{ب|چون برفت آن مفلس بی‌خویشتن|شاه گفتا سر ببریدش ز تن}}
{{ب|حاجبی گفتا که هست او بی‌گناه|ازچه سربریدنش فرمود شاه}}
{{ب|شاه گفتا زانک او عاشق نبود|در طریق عشق من صادق نبود}}
{{ب|گر چنان بودی که بودی مرد کار|سربریدن کردی اینجا اختیار}}
{{ب|هرک سر بر وی به از جانان بود|عشق ورزیدن برو تاوان بود}}
{{ب|گر ز من او سربریدن خواستی|شهریار از مملکت برخاستی}}
{{ب|بر میان بستی کمر در پیش او|خسرو عالم شدی درویش او}}
{{ب|لیک چون در عشق دعوی دار بود|سربریدن سازدش نهمار زود}}
{{ب|هرکه در هجرم سر سر دارد او|مدعیست دامن‌تر دارد او}}
{{ب|این بدان گفتم که تا هر بی‌فروغ|کم زند در عشق ما لاف دروغ}}
{{ب|دیگری گفتش که نفسم دشمن است|چون روم ره زانک هم ره رهزنست}}
{{ب|نفس سگ هرگز نشد فرمان برم|من ندانم تا ز دستش جان برم}}
{{ب|آشنا شد گرگ در صحرا مرا|و آشنا نیست این سگ رعنا مرا}}
{{ب|در عجایب مانده‌ام زین بی‌وفا|تا چرا می‌اوفتد در آشنا}}
{{ب|گفت ای سگ در جوالت کرده خوش|هم چو خاکی پای مالت کرده خوش}}
{{ب|نفس تو هم احول و هم اعورست|هم سگ و هم کاهل و هم کافرست}}
{{ب|گر کسی بستایدت اما دروغ|از دروغی نفس تو گیرد فروغ}}
{{ب|نیست روی آن که این سگ به شود|کز دروغی این چنین فربه شود}}
{{ب|بود در اول همه بی‌حاصلی|کودکی و بی‌دلی و غافلی}}
{{ب|بود در اوسط همه بیگانگی|وز جوانی شعبه‌ی دیوانگی}}
{{ب|بود در آخر که پیری بود کار|جان خرف درمانده تن گشته نزار}}
{{ب|با چنین عمری به جهل آراسته|کی شود این نفس سگ پیراسته}}
{{ب|چون ز اول تا به آخر غافلیست|حاصل ما لاجرم بی‌حاصلیست}}
{{ب|بنده دارد در جهان این سگ بسی|بندگی سگ کند آخر کسی}}
{{ب|با وجود نفس بودن ناخوش است|زانک نفست دوزخی پر آتش است}}
{{ب|گه به دوزخ در سعیر شهوتست|گاه در وی زمهریر نخوتست}}
{{ب|دوزخ الحق زان خوش است و دل پذیر|کو دو مغزست آتش است و زمهریر}}
{{ب|صد هزاران دل بمرد از غم همی|وین سگ کافر نمی‌میرد دمی}}
{{پایان شعر}}