نمایش مبدأ برای عطار (بیان وادی فقر)/عاشقی روزی مگر خون می‌گریست

{{سرصفحه
| عنوان = [[عطار (بیان وادی فقر)]]
| مؤلف = عطار
| قسمت =(عاشقی روزی مگر خون می‌گریست)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{ب|عاشقی روزی مگر خون می‌گریست|زو کسی پرسید کین گریه زچیست}}
{{ب|گفت می‌گویند فردا کردگار|چون کند تشریف رویت آشکار}}
{{ب|چل هزاران سال بدهد بردوام|خاصگان قرب خود را بار عام}}
{{ب|یک زمان زانجا به خود آیند باز|در نیاز افتند، خو کرده به ناز}}
{{ب|زان همی گریم که با خویشم دهند|یک نفس در دیده‌ی خویشم نهند}}
{{ب|چون کنم آن یک نفس با خویش من|می‌توان کشتن ازین غم خویشتن}}
{{ب|تا که با خود بینیم بد بینیم|با خدا باشم چو بی‌خود بینیم}}
{{ب|آن زمان کز خود رهایی باشدم|بی‌خودی عین خدایی باشدم}}
{{ب|هرک او رفت از میان اینک فنا|چون فنا گشت از فنا اینک بقا}}
{{ب|گر ترا هست ای دل زیر و زبر|بر صراط و آتش سوزان گذر}}
{{ب|غم مخور کاتش ز روغن در چراغ|دوده‌ای پیداکند چون پر زاغ}}
{{ب|چون بر آن آتش کند روغن گذر|از وجود روغنی آید بدر}}
{{ب|گرچه ره پر آتش سوزان کند|خویشتن را قالب قرآن کند}}
{{ب|گر تو می‌خواهی که تو اینجا رسی|تو بدین منزل به هیچ الارسی}}
{{ب|خویش را اول ز خود بی‌خویش کن|پس براقی از عدم درپیش کن}}
{{ب|جامه‌ای از نیستی در پوش تو|کاسه‌ای پر از فنا کن نوش تو}}
{{ب|پس سر کم کاستی در برفکن|طیلسان لم یکن بر سرفکن}}
{{ب|در رکاب محو کن مایی ز هیچ|رخش ناچیزی بر آن جایی که هیچ}}
{{ب|برمیانی در کمی زیر و زبر|بی میان بربند از لاشی کمر}}
{{ب|طمس کن جسم وز هم بگشای زود|بعد از آن در چشم کش کحل نبود}}
{{ب|گم شو وزین هم به یک دم گم بباش|پس از این قسم دوم هم گم بباش}}
{{ب|همچنین می‌رو بدین آسودگی|تا رسی در عالم گم بودگی}}
{{ب|گر بود زین عالمت مویی اثر|نیست زان عالم ترا مویی خبر}}
{{پایان شعر}}