نمایش مبدأ برای عطار (بیان وادی حیرت)/صوفیی می‌رفت، آوازی شنید

{{سرصفحه
| عنوان = [[عطار (بیان وادی حیرت)]]
| مؤلف = عطار
| قسمت =(صوفیی می‌رفت، آوازی شنید)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{ب|صوفیی می‌رفت، آوازی شنید|کان یکی می‌گفت گم کردم کلید}}
{{ب|که کلیدی یافتست این جایگاه|زانک دربستست این بر خاک راه}}
{{ب|گر در من بسته ماند، چون کنم|غصه‌ی پیوسته ماند، چون کنم}}
{{ب|صوفیش گفتا؛که گفتت خسته باش|در چو می‌دانی برو، گو بسته باش}}
{{ب|بر در بسته چو بنشینی بسی|هیچ شک نبود که بگشاید کسی}}
{{ب|کار تو سهل است و دشوار آن من|کز تحیر می‌بسوزد جان من}}
{{ب|نیست کارم رانه پایی نه سری|نه کلیدم بود هرگز نه دری}}
{{ب|کاش این صوفی بسی بشتافتی|بسته یا بگشاده‌ای دریافتی}}
{{ب|نیست مردم را نصیبی جز خیال|می نداند هیچ کس تا چیست حال}}
{{ب|هر که گوید چون کنم، گو چون مکن|تا کنون چون کرده‌ای اکنون مکن}}
{{ب|هر که او در وادی حیرت فتاد|هر نفس در بی‌عدد حسرت فتاد}}
{{ب|حیرت و سرگشتگی تا کی برم|پی چو گم کردند من چون پی برم}}
{{ب|می‌ندانم کاشکی می‌دانمی|که اگر می‌دانمی حیرانمی}}
{{ب|مر مرا اینجا شکایت شکر شد|کفر ایمان گشت و ایمان کفر شد}}
{{پایان شعر}}