نمایش مبدأ برای عطار (بیان وادی توحید)/گفت لقمان سرخسی کای اله

{{سرصفحه
| عنوان = [[عطار (بیان وادی توحید)]]
| مؤلف = عطار
| قسمت =(گفت لقمان سرخسی کای اله)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{ب|گفت لقمان سرخسی کای اله|پیرم و سرگشته و گم کرده راه}}
{{ب|بنده‌ای کو پیر شد شادش کنند|پس خطش بدهند و آزادش کنند}}
{{ب|من کنون در بندگیت ای پادشاه|همچو برفی کرده‌ام موی سیاه}}
{{ب|بنده‌ی بس غم کشم، شادیم بخش|پیرگشتم ، خط آزادیم بخش}}
{{ب|هاتفی گفت ای حرم را خاص خاص|هر که او از بندگی خواهد خلاص}}
{{ب|محو گردد عقل و تکلیفش به هم|ترک گیر این هر دو و درنه قدم}}
{{ب|گفت الاهی پس ترا خواهم مدام|عقل و تکلیفم نباید والسلام}}
{{ب|پس ز تکلیف وز عقل آمد برون|پای کوبان دست می‌زد در جنون}}
{{ب|گفت اکنون من ندانم کیستم|بنده باری نیستم، پس چیستم}}
{{ب|بندگی شد محو، آزادی نماند|ذره‌ای در دل غم و شادی نماند}}
{{ب|بی‌صفت گشتم، نگشتم بی‌صفت|عارقم اما ندارم معرفت}}
{{ب|من ندانم تو منی یا من توی|محو گشتم در تو و گم شد دوی}}
{{پایان شعر}}