نمایش مبدأ برای عطار (بیان وادی توحید)/رفت پیش بوعلی آن پیر زن

{{سرصفحه
| عنوان = [[عطار (بیان وادی توحید)]]
| مؤلف = عطار
| قسمت =(رفت پیش بوعلی آن پیر زن)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{ب|رفت پیش بوعلی آن پیر زن|کاغذی زر برد کین بستان ز من}}
{{ب|شیخ گفتش عهد دارم من که نیز|جز ز حق نستانم از کس هیچ‌چیز}}
{{ب|پیرزن در حال گفت ای بوعلی|از کجا آوردی آخر احولی}}
{{ب|تو درین ره مرد عقد و حل نه‌ای|چند بینی غیر اگر احول نه‌ای}}
{{ب|مرد را در دیده آنجا غیر نیست|زانک آنجا کعبه نی و دیر نیست}}
{{ب|هم ازو بشنو سخنها آشکار|هم بدو ماند وجودش پایدار}}
{{ب|هم جزو کس را نبیند یک زمان|هم جزو کس رانداند جاودان}}
{{ب|هم درو، هم زو و هم با او بود|هم برون از هرسه این نیکو بود}}
{{ب|هرک در دریای وحدت گم نشد|گر همه آدم بود مردم نشد}}
{{ب|هر یک از اهل هنر وز اهل عیب|آفتابی دارد اندر غیب غیب}}
{{ب|عاقبت روزی بود کان آفتاب|با خودش گیرد، براندازد نقاب}}
{{ب|هرک او در آفتاب خود رسید|تو یقین می‌دان که نیک و بد رسید}}
{{ب|تا تو باشی، نیک و بد اینجا بود|چون تو گم گشتی همه سودا بود}}
{{ب|ور تو مانی در وجود خویش باز|نیک و بد بینی بسی و ره دراز}}
{{ب|تا که از هیچی پدیدار آمدی|درگرفت خود گرفتار آمدی}}
{{ب|کاشکی اکنون چو اول بودیی|یعنی از هستی معطل بودیی}}
{{ب|از صفات بد به کلی پاک شو|بعد از آن بادی به کف با خاک شو}}
{{ب|تو کجا دانی که اندر تن ترا|چه پلیدیهاست چه گلخن ترا}}
{{ب|مار و کژدم در تو زیر پرده‌اند|خفته‌اند و خویشتن گم کرده‌اند}}
{{ب|گر سر مویی فراایشان کنی|هر یکی را همچو صد ثعبان کنی}}
{{ب|هر کسی را دوزخ پر مار هست|تا بپردازی تو دوزخ کار هست}}
{{ب|گر برون آیی ز یک یک پاک تو|خوش به خواب اندر شوی در خاک تو}}
{{ب|ورنه زیر خاک چه کژدم چه مار|می‌گزندت سخت تا روز شمار}}
{{ب|هر کسی کو بی‌خبر زین پاکیست|هرکه خواهی گیر کرمی خاکیست}}
{{ب|تاکی ای عطار ازین حرف مجاز|با سر اسرارتوحید آی باز}}
{{ب|مرد سالک چون رسد این جایگاه|جایگاه مرد برخیزد ز راه}}
{{ب|گم شود، زیرا که پیدا آید او|گنگ گردد، زانک گویا آید او}}
{{ب|جزو گردد، کل شود، نه کل، نه جزو|صورتی باشد صفت نه جان، نه عضو}}
{{ب|هر چهار آید برون از هر چهار|صد هزار آید فزون از صد هزار}}
{{ب|در دبیرستان این سر عجب|صد هزاران عقل بینی خشک لب}}
{{ب|عقل اینجا کیست افتاده بدر|مانده طفلی کو ز مادر زاد کر}}
{{ب|ذره‌ای برهرک این سر تافتست|سر ز ملک هر دو عالم تافتست}}
{{ب|خود چو این کس نیست مویی در میان|چون نتابد سر چو مویی از جهان}}
{{ب|گرچه این کس نیست کل این هم کس است|گر وجودست وعدم هم این کس است}}
{{پایان شعر}}