نمایش مبدأ برای عبید زاکانی (مثنویات)/تا فلک را میسر است مدار

{{سرصفحه
| عنوان = [[عبید زاکانی (مثنویات)]]
| مؤلف = عبید زاکانی
| قسمت =(تا فلک را میسر است مدار)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{ب|تا فلک را میسر است مدار|تا زمین را مقرر است قرار}}
{{ب|تا کند آفتاب زر پاشی|تا کند نوبهار نقاشی}}
{{ب|تا بود در میانه‌ی پرگار|گردش هفت کوکب سیار}}
{{ب|تا بود کاینات را بنیاد|تا بود خاک و آب و آتش و باد}}
{{ب|جم ثانی جمال دنیی و دین|خسرو تاج بخش تخت نشین}}
{{ب|پادشاه جهان علی‌الاطلاق|سایه‌ی لطف حق ابواسحاق}}
{{ب|در جهان شاد و کامران بادا|حکم او چون قضا روان بادا}}
{{ب|زحلش کمترینه دربانی|مشتری داعی ثناخوانی}}
{{ب|از سپاهش پیاده ای بهرام|آن که ترک سپهر دارد نام}}
{{ب|پرتو روی ساقیش خورشید|کفش گردان مطربش ناهید}}
{{ب|تیر شاگرد منشیان درش|سر نهاده بر آستان درش}}
{{ب|چنبر ماه نعل یکرانش|کره‌ی چرخ گوی میدانش}}
{{ب|خطبه و سکه عالی از نامش|بر جهانی ز فیض انعامش}}
{{ب|رای اعلاش عدل ورزیده|کرمش هرچه دیده بخشیده}}
{{ب|تا ابد پادشاه هفت اقلیم|درگه او پناه هفت اقلیم}}
{{ب|دولتش در زمان تیغ و قلم|بازویش قهرمان ظلم و ستم}}
{{ب|بنده کز بندگان آن درگاه|کمترین چاکریست دولتخواه}}
{{ب|داشت اندر دماغ سودایی|که گرش فرصتی بود جایی}}
{{ب|شمه‌ای شرح حال عرضه کند|صورت اختلال عرضه کند}}
{{ب|دید ناگه ظهیر را در خواب|گفت حالی بکن به شعر شتاب}}
{{ب|من از این پیش بیتکی سه چهار|گفته‌ام زانچه هست لایق کار}}
{{ب|نسخه‌ی آن برون کن از دیوان|وقت فرصت به عزم عرض رسان}}
{{ب|بنده بر وفق رای مولانا|میکند بیتهای او انها}}
{{ب|«عالمی برفراز منبر گفت|که چو پیدا شود سرای نهفت}}
{{ب|ریشهای سفید را ز گناه|بخشد ایزد بریشهای سیاه}}
{{ب|باز ریش سیاه روز امید|باشد اندر پناه ریش سفید}}
{{ب|مردکی سرخ ریش حاضر بود|چنک در ریش زد چو این بشنود}}
{{ب|گفت ما خود در این شمار نه‌ایم|در دو گیتی به هیچ کار نه‌ایم}}
{{ب|بنده آن سرخ ریش مظلوم است|که ز انعام شاه محروم است}}
{{ب|ملک او تا به حشر باقی باد|مهر و ماهش ندیم و ساقی باد»}}
{{پایان شعر}}