نمایش مبدأ برای عبید زاکانی (ترجیع بند)/وقت آن شد که کار دریابیم

{{سرصفحه
| عنوان = [[عبید زاکانی (ترجیع بند)]]
| مؤلف = عبید زاکانی
| قسمت =(وقت آن شد که کار دریابیم)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{ب|وقت آن شد که کار دریابیم|در شتاب است عمر بشتابیم}}
{{ب|دیده‌ی حرص و آز بر دوزیم|پنجه‌ی زهد و زرق برتابیم}}
{{ب|ما گدایان کوی میکده‌ایم|نه مقیمان کنج محرابیم}}
{{ب|نه ز جور زمانه در خشمیم|نز جفای سپهر در تابیم}}
{{ب|نه اسیران نام و ناموسیم|نه گرفتار ملک و اسبابیم}}
{{ب|بنده‌ی یکروان یک رنگیم|دشمن شیخکان قلابیم}}
{{ب|گرد کوی مغان همیگردیم|مترصد که فرصتی یابیم}}
{{ب|با مغان باده‌ی مغانه خوریم|تا به کی غصه‌ی زمانه خوریم}}
{{ب|هر که او آه عاشقانه زند|آتش از آه او زبانه زند}}
{{ب|عشق شمعی از آن برافروز|شعله چون بر شرابخانه زند}}
{{ب|می درآید به جوش و هر قطره|عکس دیگر بر آستانه زند}}
{{ب|هر که زان باده جرعه‌ای بچشید|لاف مستی جاودانه زند}}
{{ب|بنده‌ی آن دمم که با ساقی|شاهد ما دم از چمانه زند}}
{{ب|با حریفی سه چار کز مستی|این کند رقص و آن چغانه زند}}
{{ب|خیز تا پیش از آنکه مرغ سحر|بال زرین بر آشیانه زند}}
{{ب|با مغان باده‌ی مغانه خوریم|تا به کی غصه‌ی زمانه خوریم}}
{{ب|عقل با روح خودستایی کرد|عشق با هر دو پادشایی کرد}}
{{ب|از پس پرده حسن با صد ناز|چهره بنمود و دلربایی کرد}}
{{ب|ناگهان التفات عشق بدید|غره شد دعوی خدایی کرد}}
{{ب|کار دریافت رند فرزانه|رفت و با عشق آشنایی کرد}}
{{ب|صوفی افزوده بود مایه‌ی خویش|در سر زهد و پارسایی کرد}}
{{ب|هجر بر ما در طرب در بست|وصلش آمد گره گشایی کرد}}
{{ب|خیز تا چون ارادتش ما را|سوی میخانه ره نمایی کرد}}
{{ب|با مغان باده‌ی مغانه خوریم|تا به کی غصه‌ی زمانه خوریم}}
{{ب|عشق گنجیست دل چو ویرانه|عشق شمعیست روح پروانه}}
{{ب|در بیابان عشق میگردد|روح مدهوش و عقل دیوانه}}
{{ب|دست تا در نزد به دامن عشق|ره به منزل نبرد فرزانه}}
{{ب|خرم آن عارفان که دنیا را|پشت پایی زدند مردانه}}
{{ب|آدم از دانه اوفتاده به دام|آه از این دام وای از آن دانه}}
{{ب|عمر در باختیم تا اکنون|گه به افسون و گه به افسانه}}
{{ب|بعد از امروز گر به دست آریم|دامن یار و کنج میخانه}}
{{ب|با مغان باده‌ی مغانه خوریم|تا به کی غصه‌ی زمانه خوریم}}
{{ب|عقل را دانشی و رایی نیست|بهتر از عشق رهنمایی نیست}}
{{ب|طلب عشق و وصل ورزیدن|کار هر مفلس و گدایی نیست}}
{{ب|نام جنت مبر که عاشق را|خوشتر از کوی یار جایی نیست}}
{{ب|پای در کوی زهد و زرق منه|کاندر آن کوی آشنایی نیست}}
{{ب|بر در خانقه مرو که در او|جز ریایی و بوریایی نیست}}
{{ب|پیش ما مجلس شراب خوشست|مجلس وعظ را صفایی نیست}}
{{ب|راه میخانه گیر تا شب و روز|چون در اسلامیان وفایی نیست}}
{{ب|با مغان باده‌ی مغانه خوریم|تا به کی غصه‌ی زمانه خوریم}}
{{ب|آه از این صوفیان ازرق پوش|که ندارند عقل و دانش و هوش}}
{{ب|رقص را همچو نی کمر بسته|لوت را همچو سفره حلقه بگوش}}
{{ب|از پی صید در پس زانو|مترصد چو گربه‌ی خاموش}}
{{ب|شکر آنرا که نیستی صوفی|عیش میران و باده میکن نوش}}
{{ب|خیز تا پیش آنکه ناگاهی|برکشد صبحدم خروس خروش}}
{{ب|با صبوحی کنان درد آشام|با خراباتیان عشوه فروش}}
{{ب|رو به میخانه‌ی مغان آریم|باده در جام و چنگ در آغوش}}
{{ب|با مغان باده‌ی مغانه خوریم|تا به کی غصه‌ی زمانه خوریم}}
{{ب|خیز جانا چمانه برداریم|باده‌های مغانه برداریم}}
{{ب|اسب شادی به زیر ران آریم|و ز قدح تازیانه برداریم}}
{{ب|بیش از این غصه‌ی جهان نخوریم|دل ز کام زمانه برداریم}}
{{ب|زهد و تسبیح دام و دانه‌ی ماست|از ره این دام و دانه برداریم}}
{{ب|شاهد و نقل و باده برگیریم|دف و چنگ و چغانه برداریم}}
{{ب|پیش زانکه ناگهان روزی|رخت از این آشیانه برداریم}}
{{ب|یک زمان چون عبید زاکانی|راه خمارخانه برداریم}}
{{ب|با مغان باده‌ی مغانه خوریم|تا به کی غصه‌ی زمانه خوریم}}
{{پایان شعر}}