نمایش مبدأ برای شمس جان

<div style="text-align: center;"><br /><div style="text-align: center;"><br />{{شعر}}<br />{{ب|مظهر حسن ازل ای نور پاک     |  ای ضیاء '''شمس جان''' روحی فداک}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|همچو جان اندر تن من مدغمی     |     جان من سهلست که جان عالمی}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|حسن تو پیدا و پنهان از نظر        |     همچو جان آشکار است و مستتر}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|ذات تو برهان ذات ذوالجلال      |     حسن تو مرآت حسن لایزال}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|مالک روحی و جان جان توئی         |         آفتاب عالم امکان توئی}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|تافته است نور تو بر کون و مکان     |     روشن از رویت زمین و آسمان}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|نور حقی مظهر جود و شهی       |      مشرق الشمس وجود اللهی}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|عارضت را ای ز تو مه را شرف    |    ماه گفتم گر بدی مه بی کلف}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|سایهٔ روی تو خورشید ای رئوف  |    لیک خورشیدی که ایمن از کسوف}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|برگ گل گفتم رخت را در صفا    |  برگ گل را گر بد این نور و ضیا}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|خواندمی قد تو را سرو سهی   |   بر سر سروار بدی قرص مهی}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|زلف مشکینت بنفشه تر بدی    |  گز بنفشه را مکان آذر بدی}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|وز لب و رخسارت ای جان جهان   | آب خضر و آتش موسی عیان}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|هر چه گفتم هست نقض آن جمال   |    که نیاید وصف حسنت در مقال}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|من چو مرغ شب جمالت آفتاب   |  آنچه میگویم خیال و وهم خواب}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|حسن تو خورشید وش مستور نیست  |  لیک چشم مرغ شب را نور نیست}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|کی شود نقص جمال آفتاب  |  گر بود بر چشم خفاشان حجاب}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|چشمهامان کور و پیدا آن جمال  |    رب ارزق قلبنا ذوق الوصال}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|چشم تن جز تن نمیبیند همی  |  چشم جان بیند دگرگون عالمی}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|ما گرفتار تن و تن در حجاب    |  وز پس پرده عروس آفتاب}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|داری ار در سر هوای مهر او  |  پرده بفکن تا ببینی چهر او}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|چون به آدم درس عشق آموختند   |  آتشی اندر دلش افروختند}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|تن بود ظلمات و جان آب حیات  |  وآب حیوان را مکان در ظلمات}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|تا ز ظلمات تن خود نگذری   |  کی به آب خضر جانت پی بری}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|چشم تن را دید جان دستور نیست  |  ور نه خود جان از بر ما دور نیست}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|دوست نزدیک است و ما دوریم ازو |   خود حجاب خویش و مهجوریم ازو}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|گر همی دیدار جانان بایدت   |   نی ز تن این دیده از جان بایدت}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|چشم تن بر بند و چشم جان گشا  |     تا ببینی عارض آن مه لقا}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|عالم تن عالمی پست است پست  |   خرم آن کس که ز تن او شست دست}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|عالم تن عالم اسباب دان  |   غیر جانان نیست خود اسباب جان}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|گر نباشد چشم کی بینی جهان  |  ور نباشد گوش کی دانی زبان}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|قوت شامه نباشد گر به تن  | هست یکسان در برت عطر و نتن}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|ور نباشد ذوق طعم تلخ و شور   | کی شود از هم ممتاز بی شعور}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|حس لمست گر نباشد مرده ای   |  نیست جانت قالب افسرده ای}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|این حواس را هیچ نباشد اختیار    |     بی سر و سرور نمیاید بکار}} <br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|مرکز احساس جای دیگر است  |  کادمی را مختفی اندر سر است}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|آن حواس ظاهر و این باطن است  |   لیک جز ایندو حواسی دیگر است}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|مرتبت را این حواس اندر خور است   |    چونکه در جان جایگاهش برتر است}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|چشم سر بیند اگر یک میل راه  |   چشم جان بیند عیان عرش اله}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|شامه ی تن بشنود عطر و نتن   |  شامه ی جان ریح رحمان از یمن}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|ذائقه تن مدرک تلخست و شور  |   ذائقه در جان چشد شهد حضور}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|گوش بر بند و همه تن گوش شو  |  بیهشی بگزین سراپا هوش شو}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|حس تن بگذار و حس جان گزین  |  وز ثری بر شاخه ی صد ره نشین}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|هر که تن را سوخت او جان میشود |   آینه رخسار جانان میشود}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|بی حواس سر بداند راز ها |  بشنود بی گوش او آواز ها}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|بی زبان گویا و بینا بی بصر  |   داند او سر ها ولی بی حس سر}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|همچو احمد کز گروه خاکیان  |  گشته مسجود همه افلاکیان}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|در دمی طی کرده نه افلاک را  |  جان صافی کرده تیره خاک را}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|آسمان را صد شرف از مقدمش   |  رفتن و باز آمدن در یکدمش}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|این سخن بگذار و بر گو از ضیا  |  گرچه خورشید باشد او ما نه سها}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|ذره ای خورشید رخشان در طلب   |   قطره ای دریای عمان در طلب}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|قلب خامی طالب اکسیر شو  |  گمرهی تو خاک پای پیر شو}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|باز مست عشق شمس جان شدم  | باز اندر گفتگوی آن شدم}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|سوز عشقم در دل و جان اوفتاد   |   باز آتش در نیستان اوفتاد}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|سوختم از آتش هجران چو نی   |  دوری از آن جان جانان تا به کی}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|ای ضیاء '''شمس جان''' ای جان جان  |   آتش دل زآب رحمت وانشان}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|ای سحاب فضل بارانی ببار  |  جان جانی جانم افسرده مدار}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|جان و دل از مهر تو آکنده ام  | تو خداوند من و من بنده ام}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|ذکر جان آمد زبان کوتاه شد  |  عقل اندر وصف او گمراه شد}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|ناطقه لال است اندر وصف جان  |  در نیاید روح در شرح و بیان}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|گر چه مقصد مدح '''شمس جان''' بدم   |    لیک مداح خیال خود شدم}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|زانکه ناید مدح او در فهم ما  | آنچه بستانیم باشد وهم ما}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|با زبان تن نشاید وصف جان |  وقت شد کز جان برآرم صد زبان}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|نیست ممکن وصف او در گفتگو |  بحر ژرفی چون نگنجد در سبو}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|من کجا و مدح جان جان کجا | عاجزم ولله یهدی من یشا}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|هر محاطی از محیطی بی خبر  |  هر کبیری از صغیری مستتر}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|ذات او باشد محیط و ما محاط | لایلج الجمل فی سم الخیاط}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|هر کسی گوید به قدر فهم خویش  |  کم ز کم می آید و از بیش بیش}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|مورکی گوید خدا را شاخهاست  |   ور نباشد شاخ آن نقص خداست}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|هر چه را در ذات خود بیند کمال |آن کند ثابت برای دوالجلال}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|همچنان آن فلسفی هم از شعور | کرده ترتیب قیاسی همچو مور}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|مدعی گوید که اشناسم خدا  | خویش را نشناخته است آن بینوا}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|آن خدایی را که او اشناخته است  |  نیست غیر از آنچه وهمش ساخته است}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|همچو بت گر کو ز صنع خویشتن |  بهر خود سازد خدایی از وثن}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|نیست فرقی زین صنم با آن صمد  |  هر دو مخلوق تو اند ای بی خرد}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|بر خدا هر کس به حسی موقن است |  این به حس ظاهر آن باطن است}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|کم اگر فهم یکی یا بیش شد  | جمله را معبود وهم خویش شد}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|هر که او از وهم و عقل آرد سند  |  چون عناکب گرد خود تاری تند}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|چون علی بتهای وهمت را شکن  |  پاک گردان کعبه دل از وثن}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|خانه حق منزل شیطان مکن  |   خویش را تابع برهان مکن}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|زانکه برهان خیزد از فعل حواس   |   وان حواس از خلط ها دارد اساس}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|بهر هر خلطی مزاجی در خور است  | هر مزاجی را حواسی دیگر است}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|حسها چون مختلط شد در صفات |   زاید از آن مختلف برهان ذات}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|اختلاف آمد دلیل اختلاف   |  از کدر آید کدر وز صاف صاف}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب| بر دو قسم است برهان ای نکته دان  |   گوش ده تا بشنوی شرحی از آن}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|هست برهانی که خیزد از حواس  |   وان دگر برهان ز قلب است حق شناس}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|گر ز حس تن دلیلست گمرهی  | ور به حس جان برهان آگهی}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|آینه ی جان پاک کن از گرد تن |   تا نیفتی زاختلاف اندر فتن}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|این خلاف از عقل میخیزد نه جان  | زآنکه آمد مختلف بنیان آن}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|عقل را یکسو نه جان را طلب  |  کافری بگذار و ایمان را طلب}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|گشت شیطان تابع عقل از نخست  |   بهر خود او کرد برهانی درست}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|گفت از خاکست آدم من ز نار |  سجده ی اشرف اخس را هست عار}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|گشت چون غافل ز حق آن خود پسند |   پیرویی نفس در چاهش فکند}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|ای برادر پیرو شیطان مشو |  همچو شیطان تابع برهان مشو}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|آن شنیدستی براهیم خلیل |  خود چسان اشناخته است رب جلیل}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|چون در آمد شب بدید استاره را  |   گفت بی شک نیست این غیر از خدا}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|زان سپس چون ماه را رخشنده یافت |  دل بر او بست و رخ از استاره تافت}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|دید چون استاره مه هم آفل است  | گفت نیز کاین ره  دوباره باطل است}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|هستم آخر ای خداوند جهان    |     گر تو ننمایی رهم از گمرهان}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|صبح چون طالع شد و خورشید تافت   |   ذره آسا جانب خور او شتافت}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|باز گفتا کاین خدای من بود |  که جهان از نور او روشن بود}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|اکبر است از آنچه دیدم پیش از این    |      خالق خلق است بی شک خود همین}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|دید چون از آفلین خورشید را   |  رخ بتابید از خودی سوی خدا}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|چون ز خود بگذشت ربش ره نمود  |   ور نه خود می جست باز گمراه بود}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|جز بحق حق را نمیشاید شناخت |  ره به خود کس کی برد گر خود نیافت}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|گر نباشد روزنی در خانه ات   |  کی فروزد مهر در کاشانه ات}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|همچو ابراهیم رب خود شناس  |  نه به وهم و نه به ترتیب قیاس}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|جهد کن کز حس تن برتر روی   |  تا که بی یسمع و بی یبصر شوی}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|تا ببینی هم به چشم دوست دوست  |  تا بدانی نیست غیری اوست اوست}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|هین مگو کین امر میباشد محال  |  ما همه نقصیم و او جمله کمال}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|هل رایت الفهم یا شیخ الصدیق  |  کیف صارالنار فی نار الحریق}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|رفته رفته آن ز کال آتش شود  |  ظلمت او نور گردد خوش شود}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|درس عشق آموز از پروانکان   |  که چسان اندر طلب بازند جان}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|شمع سان گر خویشتن را سوختی |  مشعلی در بزم جان افروختی}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|تن فدا کن نار جان افروز را   |   تا بیابی نور ظلمت سوز را}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|چند همچون لای خاکها مرده ای |   نیست نورت در درون افسرده ای}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|آتش عشقت مگر خاموش شد  |  کاینچنین دیگ طلب از جوش شد}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|خویش را بر کیمیای عشق زن  |  تا که زر گردد مس قلبت چو من}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|نی غلط گفتم مس قلبم هنوز |  زر نگشته زآتش آن قلب سوز}}{{پایان شعر}}<br />{{پایان شعر}}<br />{{شعر}}<br />{{ب|سوختم [[بیدل]] هنوزم خامی است |  همچو طفلانم سر خود کامی است}} <br />{{پایان شعر}}<br /><br /><br />              <br />                <br /></div><br /></div><br /><br />
{{ویکیپدیا}}