نمایش مبدأ برای سیف فرغانی (قصاید و قطعات)/خسروا خلق در ضمان تواند

{{سرصفحه
| عنوان = [[سیف فرغانی (قصاید و قطعات)]]
| مؤلف = سیف فرغانی
| قسمت =(خسروا خلق در ضمان تواند)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|خسروا خلق در ضمان تواند|طالب سایه‌ی امان تواند}}
{{ب|غافل از کار خلق نتوان بود|که بسی خلق در ضمان تواند}}
{{ب|ظلمها می‌رود بر اهل زمان|زین عوانان که در زمان تواند}}
{{ب|چون نوایب هلاک خلق شدند|این جماعت که نایبان تواند}}
{{ب|هیچ کس را نماند آسایش|تا چنین ناکسان کسان تواند}}
{{ب|مایه بستان ازین چنین مردم|کز پی سود خود زیان تواند}}
{{ب|بر کن آتش چو پیهشان بگداز|ز آنکه فربه بب و نان تواند}}
{{ب|با تو در ملک گشته‌اند شریک|راست، گویی برادران تواند}}
{{ب|دست ایشان ز ملک کوته کن|ور چو انگشت تو از آن تواند}}
{{ب|رومیان همچو گوسپند از گرگ|همه در زحمت از سگان تواند}}
{{ب|همچو سگ قصد نان ما دارند|گربگانی که گرد خوان تواند}}
{{ب|یا چو سگ پای آدمی گیرند|همچو سگ سر بر آستان تواند}}
{{ب|کام خود می‌کنند شیرین لیک|عاقبت تلخی دهان تواند}}
{{ب|مردم از سیم و زر چو صفر تهی|از رقوم قلم زنان تواند}}
{{ب|به زبانشان نظر مکن زنهار|که به دل دشمنان جان تواند}}
{{ب|دعوی دوستی کنند ولیک|دوستان تو دشمنان تواند}}
{{ب|تو به رفعت، سپاه تو به اثر|آسمانی و اختران تواند}}
{{ب|در زمین مشتری اثر بایند|اخترانی کز آسمان تواند}}
{{ب|نیکویی کن که نیکوان به دعا|از حوادث نگاهبان تواند}}
{{ب|در زوایای مملکت پیران|داعی دولت جوان تواند}}
{{ب|ناصحان همچو سیف فرغانی|سوی فردوس رهبران تواند}}
{{ب|آن که منبر نشین موعظتند|به سوی خلد نردبان تواند}}
{{ب|تا که بر نطع مملکت ای شاه|دو سه استیزه‌رو رخان تواند}}
{{ب|اسب دولت به سر درآید زود|کاین سواران پیادگان تواند}}
{{پایان شعر}}