نمایش مبدأ برای سنایی غزنوی (رباعیات)

{{سرصفحه
 | عنوان = رباعیات
 | مؤلف = سنایی غزنوی
 | قسمت =
 | قبلی =
 |‌ بعدی =
 | یادداشت = برگرفته از کتاب‌خانهٔ دیجیتال ری‌را
}}
{{شعر}}
{{ب|عشقست مرا بهینه‌تر کیش بتا|نوشست مرا ز عشق تو نیش بتا}}
{{ب|من می‌باشم ز عشق تو ریش بتا|نه پای تو گیرم نه سر خویش بتا}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|در دست منت همیشه دامن بادا|و آنجا که ترا پای سر من بادا}}
{{ب|برگم نبود که کس ترا دارد دوست|ای دوست همه جهانت دشمن بادا}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|عشقا تو در آتش نهادی ما را|درهای بلا همه گشادی ما را}}
{{ب|صبرا به تو در گریختم تا چکنی|تو نیز به دست هجر دادی ما را}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|آنی که قرار با تو باشد ما را|مجلس چو بهار با تو باشد ما را}}
{{ب|هر چند بسی به گرد سر برگردم|آخر سر و کار با تو باشد ما را}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|ای کبک شکار نیست جز باز ترا|بر اوج فلک باشد پرواز ترا}}
{{ب|زان می‌نتوان شناختن راز ترا|در پرده کسی نیست هم آواز ترا}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|هر چند بسوختی به هر باب مرا|چون می‌ندهد آب تو پایاب مرا}}
{{ب|زین بیش مکن به خیره در تاب مرا|دریافت مرا غم تو، دریاب مرا}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|چون دوست نمود راه طامات مرا|از ره نبرد رنگ عبادات مرا}}
{{ب|چون سجده همی نماید آفات مرا|محراب ترا باد و خرابات مرا}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|در منزل وصل توشه‌ای نیست مرا|وز خرمن عشق خوشه‌ای نیست مرا}}
{{ب|گر بگریزم ز صحبت نااهلان|کمتر باشد که گوشه‌ای نیست مرا}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|در دل ز طرب شکفته باغیست مرا|بر جان ز عدم نهاده داغیست مرا}}
{{ب|خالی ز خیالها دماغیست مرا|از هستی و نیستی فراغیست مرا}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|اندوه تو دلشاد کند مرجان را|کفر تو دهد بار کمی ایمان را}}
{{ب|دل راحت وصل تو مبیناد دمی|با درد تو گر طلب کند درمان را}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|کی باشد که ز طلعت دون شما|ما رسته و رسته ریش‌ملعون شما}}
{{ب|ما نیز بگردیم و نباید گشتن|چون ... خری گرد در ... شما}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|گردی نبرد ز بوسه از افسر ما|گر بوسه به نام خود زنی بر سر ما}}
{{ب|تازان خودی مگرد گرد در ما|یا چاکر خویش باش یا چاکر ما}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|در دل کردی قصد بداندیشی ما|ظاهر کردی عیب کمابیشی ما}}
{{ب|ای جسته به اختیار خود خویشی ما|بگرفت ملالتت ز درویشی ما}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|زان سوزد چشم تو زان ریزد آب|کاندر ابروت خفته بد مست و خراب}}
{{ب|ابروی تو محراب و بسوزد به عذاب|هر مست که او بخسبد اندر محراب}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|تا در چشمم نشسته بودی در تاب|پیوسته همی بریختی در خوشاب}}
{{ب|و اکنون که برون شدن به رستم ز عذاب|چون دیده ز خس برست کم ریزد آب}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|با دل گفتم: چگونه‌ای، داد جواب|من بر سر آتش و تو سر بر سر آب}}
{{ب|ناخورده ز وصل دوست یک جام شراب|افتاده چنین که بینیم مست و خراب}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|گفتی که کیت بینم ای در خوشاب|دریاب مرا و خویشتن را دریاب}}
{{ب|کایام چنان بود که شبها گذرد|کز دور خیال هم نبینیم به خواب}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|آنکس که ز عابدی در ایام شراب|نشنید کس از زبان او نام شراب}}
{{ب|از عشق چنان بماند در دام شراب|کز محبره فرمود کنون جام شراب}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|روزاز دورخت بروشنی ماند عجب|آن مقنعه‌ی چو شب نگویی چه سبب}}
{{ب|گویی که به ما همی نمایی ز طرب|کاینک سر روز ما همی گردد شب}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|ای مجلس تو چو بخت نیک اصل طرب|وین در سخنهات چو روز اندر شب}}
{{ب|خورشید سما را چو ز چرخست نسب|خورشید زمینی و چو چرخی چه عجب}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|لبهات می ست و می بود اصل طرب|چندان ترشی درو نگویی چه سبب}}
{{ب|تو از نمک آنچنان ترش داری لب|گر می ز نمک ترش شود نیست عجب}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|نیلوفر و لاله هر دو بی‌هیچ سبب|این پوشد نیل و آن به خون شوید لب}}
{{ب|می‌شویم و می‌پوشم ای نوشین لب|در هجر تو رخ به خوان و از نیل سلب}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|تا بشنیدم که گرمی از آتش تب|گرمی سوی دل بردم و سردی سوی لب}}
{{ب|مرگست ندیمم از فراقت همه شب|تب با تو و مرگ با من این هست عجب}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|از روی تو و زلف تو روز آمد و شب|ای روز و شب تو روز و شب کرده عجب}}
{{ب|تا عشق مرا روز و شبت هست سبب|چون روز و شبت کنم شب و روز طلب}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|تا دیده‌ام آن سیب خوش دوست فریب|کو بر لب نوشین تو می‌زد آسیب}}
{{ب|اندیشه‌ی آن خود از دلم برد شکیب|تا از چه گرفت جای شفتالو سیب}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|بی‌خوابی شب جان مرا گر چه بکاست|جر بیداری ز روی انصاف خطاست}}
{{ب|باشد که خیال او شبی رنجه شود|عذر قدمش به سالها نتوان خواست}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|ای جان عزیز تن بباید پرداخت|گر با غم عشق و عاشقی خواهی ساخت}}
{{ب|اندر دل کن ز عشق خواری و نواخت|با روی نکو چو عاشقی خواهی باخت}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|آن موی که سوز عاشقان می‌انگیخت|کز یک شکنش هزار دلداده گریخت}}
{{ب|آخر اثر زمانه رنگی آمیخت|تا در کفش از موی سیه پاک بریخت}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|در دوستی ای صنم چو دادم دادت|بر من ز چه روی دشمنی افتادت}}
{{ب|دشمن خوانی مرا و خوانم بادت|ای دوست چو من هزار دشمن بادت}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|ای مانده زمان بنده اندر یادت|دادست ملک ز آفرینش دادت}}
{{ب|تو عید منی به عید بینم شادت|ای عید رهی عید مبارک بادت}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|ای کرده فلک به خون من نامزدت|دیدار نکو داده و برده خردت}}
{{ب|ز اقبال قبول تو و ز ادبار ردت|من خود رستم وای تو و خوی بدت}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|صدبار به بوسه آزمودم پارت|بس بوسه دریغ یافتم هر بارت}}
{{ب|گفتم که کنون کشید خواهم بارت|با این همه هم به کار ناید کارت}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|ای خواجه محمد ای محامد سیرت|ای در خور تاج هر دو هم نام و سرت}}
{{ب|پیدا به شما دو تن سه اصل فطرت|ز آن روی سخا از تو و علم از پدرت}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|زین پس هر چون که داردم دوست رواست|گفتار بیفتاد و خصومت برخاست}}
{{ب|آزادی و عشق چون همی باید راست|بنده شدم و نهادم از یک سو خواست}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|خورشید به زیر دام معشوقه‌ی ماست|مه با همه حسن نام معشوقه‌ی ماست}}
{{ب|امروز جهان به کام معشوقه‌ی ماست|عالم همه بانگ و نام معشوقه‌ی ماست}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|بیرون جهان همه درون دل ماست|این هر دو سرا، یگان یگان منزل ماست}}
{{ب|زحمت همه در نهاد آب و گل ماست|پیش از دل و گل چه بود آن منزل ماست}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|روز از طلبت پرده‌ی بیکاری ماست|شبها ز غمت حجره‌ی بیداری ماست}}
{{ب|هجران تو پیرایه‌ی غمخواری ماست|سودای تو سرمایه‌ی هشیاری ماست}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|هر باطل را که رهگذر بر گل ماست|تو پنداری که منزلش در دل ماست}}
{{ب|آنجا که نهاد قبله‌ی مقبل ماست|درد ازل و عشق ابد حاصل ماست}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|هجرت به دلم چو آتشی در پیوست|آب چشمم قوت او را بشکست}}
{{ب|چون خواستم از یاد غمت گشتن مست|بگرفت مرا خاک سر کوی تو دست}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|دستی که حمایل تو بودی پیوست|پایی که مرا نزد تو آوردی مست}}
{{ب|زان دست بجز بند ندارم بر پای|زان پای بجز باد ندارم در دست}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|تا زلف بتم به بند زنجیر منست|سرگشته همی روم نه هشیار و نه مست}}
{{ب|گویم بگرم زلف ترا هر چون هست|نه طاقت دل یابم و نه قوت دست}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|خواهم که به اندیشه و یارای درست|خود را به در اندازم ازین واقعه چست}}
{{ب|کز مذهب این قوم ملالم بگرفت|هر یک زده دست عجز در شاخی سست}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|گفتم پس از آنهمه طلبهای درست|پاداش همان یکشبه وصل آمد چست}}
{{ب|برگشت به خنده گفت ای عاشق سست|زان یکشبه را هنوز باقی بر تست}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|مستست بتا چشم تو و تیر به دست|بس کس که به تیر چشم مست تو بخست}}
{{ب|گر پوشد عارضت زره عذرش هست|از تیر بترسد همه کس خاصه ز مست}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|ای مه تویی از چهار گوهر شده هست|زینست که در چهار جایی پیوست}}
{{ب|در چشم آبی و آتشی اندر دل|بر سر خاکی و بادی اندر کف دست}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|چون من به خودی نیامدم روز نخست|گر غم خورم از بهر شدن ناید چست}}
{{ب|هر چند رهی اسیر در قبضه‌ی توست|زین آمد و شد رضای تو باید جست}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|ای چون گل و مل در به در و دست به دست|هر جا ز تو خرمی و هر کس ز تو مست}}
{{ب|آنرا که شبی با تو بود خاست و نشست|جز خار و خمار از تو چه برداند بست}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|ای نیست شده ذات تو در پرده‌ی هست|ای صومعه ویران کن و زنار پرست}}
{{ب|مردانه کنون چو عاشقان می در دست|گرد در کفر گرد و گرد سر مست}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|لشکرگه عشق عارض خرم تست|زنجیر بلا زلف خم اندر خم تست}}
{{ب|آسایش صدهزار جان یک دم تست|ای شادی آن دل که در آن دل غم تست}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|گیرم که چو گل همه نکویی با تست|چون بلبل راه خوبگویی با تست}}
{{ب|چون آینه خوی عیب جویی با تست|چه سود که شیمت دورویی با تست}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|محراب جهان جمال رخساره‌ی تست|سلطان فلک اسیر و بیچاره‌ی تست}}
{{ب|شور و شر و شرک و زهد و توحید و یقین|در گوشه‌ی چشمهای خونخواره‌ی تست}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|امروز ببر زانچه ترا پیوندست|کانها همه بر جان تو فردا بندست}}
{{ب|سودی طلب از عمر که سرمایه‌ی عمر|روزی چندست و کس نداند چندست}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|بر من فلک ار دست جفا گستردست|شاید که بسی وفا و خوبی کردست}}
{{ب|امروز به محنتم از آن از سر و دست|تا درد همان خورد که صافی خوردست}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|تا جان مرا باده‌ی مهرت سودست|جان و دلم از رنج غمت ناسودست}}
{{ب|گر باده به گوهر اصل شادی بودست|پس چونکه ز باده‌ی تو رنج افزودست}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|در دام تو هر کس که گرفتارترست|در چشم تو ای جان جهان خوارترست}}
{{ب|وان دل که ترا به جان خریدار ترست|ای دوست به اتفاق غمخوار ترست}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|مژگان و لبش عذر و عذابی دگرست|وز کبر و ز لطف آتش و آبی دگرست}}
{{ب|بی‌شک داند آنکه خردمند بود|کان آفت آب آفتاب دگرست}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|هر خوش پسری را حرکات دگرست|واندر لب هر یکی حیات دگرست}}
{{ب|گویند مزاج مرگ دارد هجران|هجر پسران خوش ممات دگرست}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|هر روز مرا با تو نیازی دگرست|با دو لب نوشین تو رازی دگرست}}
{{ب|هر روز ترا طریق و سازی دگرست|جنگی دگر و عتاب و نازی دگرست}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|در شهر هر آنکسی که او مشهورست|دانم که ز درد پای تو رنجورست}}
{{ب|هستی به معانی تو جهانی دیگر|پایی که جهانی نکشد معذورست}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|غم خوردن این جهان فانی هوسست|از هستی ما به نیستی یک نفسست}}
{{ب|نیکویی کن اگر ترا دست رسست|کین عالم یادگار بسیار کسست}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|در دیده‌ی کبر کبریای تو بسست|در کیسه‌ی فقر کیمیای تو بسست}}
{{ب|کوران هزار ساله را در ره عشق|یک ذره ز گرد توتیای تو بسست}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|گر گویم جان فدا کنم جان نفسست|گر گویم دل فدا کنم دل هوسست}}
{{ب|گر ملک فدا کنم همان ملک خسست|کی برتر ازین سه بنده را دست رسست}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|تا این دل من همیشه عشق اندیش‌ست|هر روز مرا تازه بلایی پیش ست}}
{{ب|عیبم مکنید اگر دل من ریش‌ست|کز عشق مراد خانه ویران بیشست}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|زین روی که راه عشق راهی تنگ‌ست|نه بر خودمان صلح و نه بر کس جنگست}}
{{ب|می‌باید می چه جای نام و ننگ‌ست|کاندر ره عشق کفر و دین همرنگست}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|ار نیست دهان فزونت ار هست کمست|گویی به مثل وجودش اندر عدم‌ست}}
{{ب|درد است و دواست هم شفا و الم‌ست|گویی ملک الموت و مسیحا بهم‌ست}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|تنگی دهن یار ز اندیشه کمست|اندیشه‌ی ما برون هستی ستم‌ست}}
{{ب|گر هست به نیستی چرا متهمست|ار نیست فزونشدست ور هست کمست}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|هر روز مرا ز عشق جان انجامت|جانیست وظیفه از دو تا بدامت}}
{{ب|یک جان دو شود چو یابم از انعامت|از دو لب تو چهار حرف از نامت}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|آنجا که سر تیغ ترا یافتن ست|جان را سوی او به عشق بشتافتن ست}}
{{ب|زان تیغ اگر چه روی برتافتن ست|یک جان دادن هزار جان یافتن‌ست}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|آنم که مرا نه دل نه جان و نه تنست|بر من ز من از صفات هستی بدنست}}
{{ب|تا ظن نبری که هستی من ز منست|آن سایه ز من نیست که از پیرهنست}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|برهان محبت نفس سرد منست|عنوان نیاز چهره‌ی زرد منست}}
{{ب|میدان وفا دل جوانمرد منست|درمان دل سوختگان درد منست}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|شبها ز فراق تو دلم پر خونست|وز بی‌خوابی دو دیده بر گردونست}}
{{ب|چون روز آید زبان حالم گوید|کای بر در بامداد حالست چونست}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|آن روز که بیش با من او را کینست|بیشش بر من کرامت تمکینست}}
{{ب|گویم به زبان نخواهمش گر دینست|شوخیست که می کنم چه جای اینست}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|در مرگ حیات اهل داد و دینست|وز مرگ روان پاک را تمکینست}}
{{ب|نز مرگ دل سنایی اندهگینست|بی مرگ همی میرد و مرگش زین‌ست}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|آنکس که سرت برید غمخوار تو اوست|وان کت کلهی نهاد طرار تو اوست}}
{{ب|آنکس که ترا بار دهد بار تو اوست|وآنکس که ترا بی تو کند یار تو اوست}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|آنکس که به یاد او مرا کار نکوست|با دشمن من همی زید در یک پوست}}
{{ب|گر دشمن بنده را همی دارد دوست|بدبختی بنده‌ست نه بدعهدی اوست}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|ایام درشت رام بهرام شه‌ست|جام ابدی به نام بهرامشه‌ست}}
{{ب|آرام جهان قوام بهرامشه‌ست|اجرام فلک غلام بهرامشه‌ست}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|هر چند بلای عشق دشمن کامیست|از عشق به هر بلا رسیدن خامی‌ست}}
{{ب|مندیش به عالم و به کام خود زی|معشوقه و عشق را هنر بدنامی‌ست}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|در دام تو هر کس که گرفتارترست|در چشم تو ای جهان جان خوارترست}}
{{ب|آن دل که ترا به جان خریدارترست|ای دوست به اتفاق غمخوارترست}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|چندان چشمم که در غم هجر گریست|هرگز گفتی گریستنت از پی چیست}}
{{ب|من خود ز ستم هیچ نمی‌دانم گفت|کو با تو و خوی تو چو من خواهد زیست}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|گویند که راستی چو زر کانیست|سرمایه‌ی عز و دولت و آسانیست}}
{{ب|گر راست به هر چه راستست ارزانیست|من راستم آخر این چه سرگردانیست}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|کمتر ز من ای جان به جهان خاکی نیست|بهتر ز تو مهتری و چالاکی نیست}}
{{ب|تو بی‌منی از منت همی آید باک|من با توام ار تو بی‌منی باکی نیست}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|اندر عقب دکان قصاب گویست|و آنجا ز سر غرقه به خونش گرویست}}
{{ب|از خون شدن دل که می‌اندیشد|آنجا که هزار خون ناحق به جویست}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|زلفین تو تا بوی گل نوروزیست|کارش همه ساله مشک و عنبر سوزیست}}
{{ب|همرنگ شبست و اصل فرخ روزیست|ما را همه زو غم و جدایی روزیست}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|عقلی که ز لطف دیده‌ی جان پنداشت|بر دل صفت ترا به خوبی بنگاشت}}
{{ب|جانی که همی با تو توان عمر گذاشت|عمری که دل از مهر تو بر نتوان داشت}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|روزی که رطب داد همی از پیشت|آن روز به جان خریدمی تشویشت}}
{{ب|اکنون که دمید ریش چون حشیشت|تیزم بر ریش اگر ریم بر ریشت}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|نوری که همی جمع نیابی در مشت|ناری که به تو در نتوان زد انگشت}}
{{ب|دهری که شوی بر من بیچاره درشت|بختی که چو بینمت بگردانی پشت}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|بس عابد را که سرو بالای تو کشت|بس زاهد را که قدر والای تو کشت}}
{{ب|تو دیر زی ای بت ستمگر که مرا|دست ستم زمانه در پای تو کشت}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|صد بار رهی بیش به کوی تو شتافت|بویی ز گلستان وصال تو نیافت}}
{{ب|دل نیست کز آتش فراق تو نتافت|دست تو قوی‌ترست بر نتوان تافت}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|بویی که مرا ز وصل یار آمد رفت|و آن شاخ جوانی که به بار آمد رفت}}
{{ب|گیرم که ازین پس بودم عمر دراز|چه سود ازو کانچه به کار آمد رفت}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|ای عالم علم پیشگاه تو برفت|ای دین محمدی پناه تو برفت}}
{{ب|ای چرخ فرو گسل که ماه تو برفت|در حجله‌رو ای سخن که شاه تو برفت}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|رازی که سر زلف تو با باد بگفت|خود باد کجا تواند آن راز نهفت}}
{{ب|یک ره که سر زلف ترا باد بسفت|بس گل که ز دست باد می‌باید رفت}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|چون دید مرا رخانش چون گل بشکفت|آن دیده‌ی نیمخوابش از شرم بخفت}}
{{ب|گفتا که مخور غم که شوی با ما جفت|قربان چنان لب که چنان داند گفت}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|افلاک به تیر عشق بتوانم سفت|و آفاق به باد هجر بتوانم رفت}}
{{ب|در عشق چنان شدم که بتوانم گفت|کاندر یک چشم پشه بتوانم خفت}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|تا کی باشم با غم هجران تو جفت|زرقیست حدیثان تو پیدا و نهفت}}
{{ب|چون از تو نخواهدم گل و مل بشکفت|دست از تو بشستم و به ترک تو گفت}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|در خاک بجستمت چو خور یافتمت|بسیار عزیزتر ز زر یافتمت}}
{{ب|جایی اگر امروز خبر یافتمت|جان تو که نیک عشوه گر یافتمت}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|ای دیده‌ی روشن سنایی ز غمت|تاریک شد این دو روشنایی ز غمت}}
{{ب|با این همه یک ساعت و یک لحظه مباد|این جان و دل مرا جدایی ز غمت}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|از ظلمت چون گرفته ما هم ز غمت|چون آتش و خون شد اشک و آهم ز غمت}}
{{ب|از بس که شب و روز بکاهم ز غمت|از زردی رخ چو برگ کاهم ز غمت}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|دل خسته و زار و ناتوانم ز غمت|خونابه ز دیده می‌برانم ز غمت}}
{{ب|هر چند به لب رسیده جانم ز غمت|غمگین مانم چو باز مانم ز غمت}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|هر چند دلم بیش کشد بار غمت|گویی که بود شیفته‌تر بر ستمت}}
{{ب|گفتی کم من گیر نگیرد هرگز|آن دل که کم خویش گرفتست کمت}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|سرو چمنی یاد نیاید ز منت|شد پست چو من سرو بسی در چمنت}}
{{ب|خورشید همه ز کوه آید بر اوج|وان من مسکین ز ره پیرهنت}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|زین رفتن جان ربای درد افزایت|چون سازم و چون کنم پشیمان رایت}}
{{ب|برخیزم و در وداع هجر آرایت|بندی سازم ز دست خود بر پایت}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|آتش در زن ز کبریا در کویت|تا ره نبرد هیچ فضولی سویت}}
{{ب|آن روی نکو ز ما بپوش از مویت|زیرا که به ما دریغ باشد رویت}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|هستی تو سزای این و صد چندین رنج|تا با تو که گفت کین همه بر خود سنج}}
{{ب|از جستن و خواستن برآسای و مباش|آرام گزین که خفته‌ای بر سر گنج}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|اندر همه عمر من بسی وقت صبوح|آمد بر من خیال آن راحت روح}}
{{ب|پرسید ز من که چون شدی تو مجروح|گفتم ز وصال تو همین بود فتوح}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|هر جاه ترا بلندی جوزا باد|درگاه ترا سیاست دریا باد}}
{{ب|رای تو ز روشنی فلک سیما باد|خورشید سعادت تو بر بالا باد}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|ای شاخ تو اقبال و خرد بارت باد|در عالم عقل و روح بازارت باد}}
{{ب|نام پدرت عاقبت کارت باد|کارت چو رخ و سرت چو دستارت باد}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|گوشت سوی عاقلان غافل‌وش باد|چشمت سوی صوفیان دردی کش باد}}
{{ب|بی روی تو آب دیده‌ها آتش باد|بی وصل تو روز نیک را شب خوش باد}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|زلفینانت همیشه خم در خم باد|واندوهانت همیشه دم در دم باد}}
{{ب|شادان به غم منی غمم بر غم باد|عشقی که به صد بلا کم آید کم باد}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|نور بصرم خاک قدمهای تو باد|آرام دلم زلف به خمهای تو باد}}
{{ب|در عشق داد من ستمهای تو باد|جانی دارم فدای غمهای تو باد}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|اصل همه شادی از دل شاد تو باد|تا بنده بود همیشه بر یاد تو باد}}
{{ب|بیداد همی کنی و دادم ندهی|داد همه کس فدای بیداد تو باد}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|از کبر چو من طبع تو بگریخته باد|با خلق چو تو خلق من آمیخته باد}}
{{ب|دشمنت چو من به گردن آویخته باد|یا همچو من آب روی او ریخته باد}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|گردی که ز دیوار تو برباید باد|جز در چشمم از آن نشان نتوان داد}}
{{ب|ای در غم تو طبع خردمندان شاد|هر کو به تو شاد نیست شادیش مباد}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|کاری که نه کار تست ناساخته باد|در کوی تو مال و ملک درباخته باد}}
{{ب|گر چهره‌ی من جز از غم تست چو زر|در بوته‌ی فرقت تو بگداخته باد}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|چشمم ز فراق تو جهانسوز مباد|بر من سپه هجر تو پیروز مباد}}
{{ب|روزی اگر از تو باز خواهم ماندن|شب باد همه عمر من آن روز مباد}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|آن را شایی که باشم از عشق تو شاد|و آن را شایم که از منت ناید یاد}}
{{ب|با این همه چشم زخم ای حورنژاد|در راه تو بنده با خود و بی خود باد}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|آن به که کنم یاد تو ای حور نژاد|و آن به که نیارم از جفاهای تو یاد}}
{{ب|گر چه به خیال تست بیهوده و باد|بیهوده ترا به باد نتوانم داد}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|ما را بجز از تو عالم افروز مباد|بر ما سپه هجر تو پیروز مباد}}
{{ب|اندر دل ما ز هجر تو سوز مباد|چون با تو شدم بی‌تو مرا روز مباد}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|در دیده‌ی خصم نیک روی تو مباد|بر عاشق سفله نیک خوی تو مباد}}
{{ب|چون قامت من دل دو توی تو مباد|جز من پس ازین عاشق روی تو مباد}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|آب از اثر عارض تو می گردد|آتش زد و رخسار تو پر خوی گردد}}
{{ب|گر عاشق تو چو خاک لاشی گردد|چون باد به گرد زلف تو کی گردد}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|تن در غم تو در آب منزل دارد|دل آتش سودای تو در دل دارد}}
{{ب|جان در طلب تو باد حاصل دارد|پس کیست که او نیل ترا گل دارد}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|هجر تو خوشست اگر چه زارم دارد|وصل تو بتر که بی‌قرارم دارد}}
{{ب|هجر تو عزیز و وصل خوارم دارد|این نیز مزاج روزگارم دارد}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|از روی تو دیده‌ها جمالی دارد|وز خوی تو عقلها کمالی دارد}}
{{ب|در هر دل و جان غمت نهالی دارد|خال تو بر آن روی تو حالی دارد}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|با هجر تو بنده دل خمین می‌دارد|شبهاست که روی بر زمین می‌دارد}}
{{ب|گویند مرا که روی بر خاک منه|بی روی توام روی چنین می‌دارد}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|ای صورت تو سکون دلها چو خرد|وی سیرت تو منزه از خصلت بد}}
{{ب|دارم ز پی عشق تو یک انده صد|از بیم تو هیچ دم نمی‌یارم زد}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|گه جفت صلاح باشم و یار خرد|گه اهل فساد و با بدان داد و ستد}}
{{ب|باید بد و نیک نیک ور نه بد بد|زین بیش دف و داریه نتوانم زد}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|من چون تو نیابم تو چو من یابی صد|پس چون کنمت بگفت هر ناکس زد}}
{{ب|کودک نیم این مایه شناسم بخرد|پای از سر و آب از آتش و نیک از بد}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|روزی که بود دلت ز جانان پر درد|شکرانه هزار جان فدا باید کرد}}
{{ب|اندر سر کوی عاشقی ای سره مرد|بی شکر قفای نیکوان نتوان خورد}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|گر خاک شوم چو باد بر من گذرد|ور باد شوم چو آب بر من سپرد}}
{{ب|جانش خواهم به چشم من در نگرد|از دست چنین جان جهان جان که برد}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|بر رهگذر دوست کمین خواهم کرد|زیر قدمش دیده زمین خواهم کرد}}
{{ب|گر بسپردش صد آفرین خواهم گفت|نه عاشق زارم ار جز این خواهم کرد}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|از دور مرا بدید لب خندان کرد|و آن روی چو مه به یاسمین پنهان کرد}}
{{ب|آن جان جهان کرشمه‌ی خوبان کرد|ور نه به قصب ماه نهان نتوان کرد}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|سودای توام بی‌سر و بی‌سامان کرد|عشق تو مرا زنده‌ی جاویدان کرد}}
{{ب|لطف و کرمت جسم مرا چون جان کرد|در خاک عمل بهتر ازین نتوان کرد}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|روزی که سر از پرده برون خواهی کرد|آنروز زمانه را زبون خواهی کرد}}
{{ب|گر حسن و جمال ازین فزون خواهی کرد|یارب چه جگرهاست که خون خواهی کرد}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|چون چهره‌ی تو ز گریه باشد پر درد|زنهار به هیچ آبی آلوده مگرد}}
{{ب|اندر ره عاشقی چنان باید مرد|کز دریا خشک آید از دوزخ سرد}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|گفتا که به گرد کوی ما خیره مگرد|تا خصم من از جان تو برنارد گرد}}
{{ب|گفتم که نبایدت غم جانم خورد|در کوی تو کشته به که از روی تو فرد}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|منگر تو بدانکه ذوفنون آید مرد|در عهد وفا نگر که چون آید مرد}}
{{ب|از عهده‌ی عهد اگر برون آید مرد|از هر چه گمان بری فزون آید مرد}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|رو گرد سراپرده‌ی اسرار مگرد|شوخی چکنی که نیستی مرد نبرد}}
{{ب|مردی باید زهر دو عالم شده فرد|کو درد به جای آب و نان داند خورد}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|آن بت که دل مرا فرا چنگ آورد|شد مست و سوی رفتن آهنگ آورد}}
{{ب|گفتم: مستی، مرو، سر جنگ آورد|چون گل بدرید جامه و رنگ آورد}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|بس دل که غم سود و زیان تو خورد|بس شاه که یاد پاسبان تو خورد}}
{{ب|نان تو خورد سگی که روبه گیرست|ای من سگ آن سگی که نان تو خورد}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|هر کو به جهان راه قلندر گیرد|باید که دل از کون و مکان برگیرد}}
{{ب|در راه قلندری مهیا باید|آلودگی جهان نه در برگیرد}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|چون پوست کشد کارد به دندان گیرد|آهن ز لبش قیمت مرجان گیرد}}
{{ب|او کارد به دست خویش میزان گیرد|تا جان گیرد هر آنچه با جان گیرد}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|این اسب قلندری نه هر کس تازد|وین مهره‌ی نیستی نه هر کس بازد}}
{{ب|مردی باید که جان برون اندازد|چون جان بشود عشق ترا جان سازد}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|گبری که گرسنه شد به نانی ارزد|سگ زان تو شد به استخوانی ارزد}}
{{ب|اظهار نهانی به جهانی ارزد|آسایش زندگی به جانی ارزد}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|بادی که ز کوی آن نگارین خیزد|از خاک جفا صورت مهر انگیزد}}
{{ب|آبی که ز چشم من فراقش ریزد|هر ساعتم آتشی به سر بربیزد}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|ای آنکه برت مردم بد، دد باشد|وز نیکی تو یک هنرت صد باشد}}
{{ب|دانی تو و آنکه چون تو بخرد باشد|گر مردم نیک بد کند بد باشد}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|دشنام که از لب تو مهوش باشد|دری شمرم کش اصل از آتش باشد}}
{{ب|نشگفت که دشنام تو دلکش باشد|کان باد که بر گل گذرد خوش باشد}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|تو شیردلی شکار تو دل باشد|جان دادنم از پی تو مشکل باشد}}
{{ب|وصل تو به حیله کی به حاصل باشد|مدبر چه سزای عشق مقبل باشد}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|این ضامن صبر من خجل خواهد شد|این شیفتگی یک چهل خواهد شد}}
{{ب|بر خشک دوپای من به گل خواهد شد|گویا که سر اندر سر دل خواهد شد}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|در راه قلندری زیان سود تو شد|زهد و ورع و سجاده مردود تو شد}}
{{ب|دشنام سرود و رود مقصود تو شد|بپرست پیاله را که معبود تو شد}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|بالای بتان چاکر بالای تو شد|سرهای سران در سر سودای تو شد}}
{{ب|دلها همه نقش‌بند زیبای تو شد|جهانها همه دفتر سخنهای تو شد}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|از فقر نشان نگر که در عود آمد|بر تن هنرش سیاهی دود آمد}}
{{ب|بگداختنش نگر چه مقصود آمد|بودش همه از برای نابود آمد}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|در هجر توام قوت یک آه نماند|قوت دل من جز غمت ای ماه نماند}}
{{ب|زین خیره سری که عشق مه رویانست|اندر ره عاشقی دو همراه نماند}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|نارفته به کوی صدق در گامی چند|ننشسته به پیش خاصی و عامی چند}}
{{ب|بد کرده همه نام نکو نامی چند|برکرده ز طامات الف لامی چند}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|نقاش که بر نقش تو پرگار افگند|فرمود که تا سجده برندت یک چند}}
{{ب|چون نقش تمام گشت ای سرو بلند|می‌خواند «وان یکاد» و می‌سوخت سپند}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|مرغان که خروش بی‌نهایت کردند|از فرقت گل همی شکایت کردند}}
{{ب|چون کار فراقشان روایت کردند|با گل گله‌های خود حکایت کردند}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|ای گل نه به سیم اگر به جانت بخرند|چون بر تو شبی گذشت نامت نبرند}}
{{ب|گه نیز عزیز و گاه خوارت شمرند|بر سر ریزند و زیر پایت سپرند}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|این بی‌ریشان که سغبه‌ی سیم و زرند|در سبلت تو به شاعری که نگرند}}
{{ب|زر باید زر که تا غم از دل ببرند|ترانه‌ی خشک خوبرویان نخرند}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|سیمرغ نه‌ای که بی تو نام تو برند|طاووس نه‌ای که با تو در تو نگرند}}
{{ب|بلبل نه که از نوای تو جامه درند|آخر تو چه مرغی و ترا با چه خرند}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|سادات به یک بار همه مهجورند|کز سایه‌ی حشمت تو مهتر دورند}}
{{ب|از غایت مهر تو به دل رنجورند|گر شکر تو گویند به جان معذورند}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|با یاد تو جام زهر چون نوش کشند|از کوی تو عاشقان بیهوش کشند}}
{{ب|بنمای به زاهدان جمال رخ خویش|تا غاشیه‌ی مهر تو بر دوش کشند}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|تا عشق قد تو همچو چنبر نکند|در راه قلندری ترا سر نکند}}
{{ب|این عشق درست از آن کس آید به جهان|کورا همه آب بحرها تر نکند}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|عشق تو کرای شادی و غم نکند|عمر تو کرای سور و ماتم نکند}}
{{ب|زخم تو کرای آه و مرهم نکند|چه جای کراییم کراهم نکند}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|بسیار مگو دلا که سودی نکند|ور صبر کنی به تو نمودی نکند}}
{{ب|چون جان تو صد هزار برهم نهد او|و آتش زند اندرو و دودی نکند}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|یک دم سر زلف خویش پر خم نکند|تا کار مرا چو زلف درهم نکند}}
{{ب|خارم نهد و عشق مرا کم نکند|خاری که چنو گل سپر غم نکند}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|عشاق اگر دو کون پیش تو نهند|مفلس مانند و از خجالت نرهند}}
{{ب|من عاشق دلسوخته جانی دارم|پیداست درین جهان به جانی چه دهند}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|عشق و غم تو اگر چه بی‌دادانند|جان و دل من زهر دو آبادانند}}
{{ب|نبود عجب ار ز یکدیگر شادانند|چون جان من و عشق تو همزادانند}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|آنها که اسیر عشق دلدارانند|از دست فلک همیشه خونبارانند}}
{{ب|هرگز نشود بخت بد از عشق جدا|بدبختی و عاشقی مگر یارانند}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|آنها که درین حدیث آویخته‌اند|بسیار ز دیده خون دل ریخته‌اند}}
{{ب|بس فتنه که هر شبی برانگیخته‌اند|آنگاه به حیلت از تو بگریخته‌اند}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|دیده ز فراق تو زیان می‌بیند|بر چهره ز خون دل نشان می‌بیند}}
{{ب|با این همه من ز دیده ناخشنودم|تا بی رخ تو چرا جهان می‌بیند}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|آن روز که مهر کار گردون زده‌اند|مهر رز عاشقی دگرگون زده‌اند}}
{{ب|واقف نشوی به عقل تا چون زده‌اند|کاین زر ز سرای عقل بیرون زده‌اند}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|تا در طلب مات همی کام بود|هر دم که بروی ما زنی دام بود}}
{{ب|آن دل که در او عشق دلارام بود|گر زندگی از جان طلبد خام بود}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|آن ذات که پرورده‌ی اسرار بود|از مرگ نیندیشد و هشیار بود}}
{{ب|تیمار همی خوری که در خاک شوم|در خاک یکی شود که در نار بود}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|هر بوده که او ز اصل نابود بود|نابوده و بود او همه سود بود}}
{{ب|گر یک نفسش پسند مقصود بود|نابود شود هر آینه بود بود}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|دل بنده‌ی عاشقی تن آزاد چه سود باشد|جان گشته خراب و عالم آباد چه سود باشد}}
{{ب|فریاد همی خواهم و تو تن زده‌ای|فریاد رسی چو نیست فریاد چه سود باشد}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|زن، زن ز وفا شود ز زیور نشود|سر، سر ز وفا شود ز افسر نشود}}
{{ب|بی‌گوهر گوهری ز گوهر نشود|سگ را سگی از قلاده کمتر نشود}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|ترسم که دل از وصل تو خرم نشود|تا کار تو چون زلف تو درهم نشود}}
{{ب|با من به وفا عهد تو محکم نشود|تا باد نکویی ز سرت کم نشود}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|یک روز دلت به مهر ما نگراید|دیوت همه جز راه بلا ننماید}}
{{ب|تا لاجرم اکنون که چنینت باید|می‌گوید من همی نگویم شاید}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|آنی که فدای تو روان می‌باید|پیش رخ تو نثار جان می‌باید}}
{{ب|من هیچ ندانم که کرا مانی تو|ای دوست چنانی که چنان می‌باید}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|گاهی فلکم گریستن فرماید|ناخفته دو چشم را عنا فرماید}}
{{ب|گاهیم به درد خنده لب بگشاید|گوید ز بدی خنده نیاید آید}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|روزی که بتم ز فوطه رخ بنماید|با فوطه هزار جان ز تن برباید}}
{{ب|در فوطه بتا خمش ازین به باید|عاشق کش فوطه پوش نیکو ناید}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|مردی که به راه عشق جان فرساید|باید که بدون یار خود نگراید}}
{{ب|عاشق به ره عشق چنان می‌باید|کز دوزخ و از بهشت یادش ناید}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|آن باید آن که مرد عاشق آید|تا عشق هنرهای خودش بنماید}}
{{ب|شاهنشه عشق روی اگر بنماید|با او همه غوغای جهان برناید}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|آن عنبر نیم تاب در هم نگرید|آن نرگس پر خمار خرم نگرید}}
{{ب|روز من مستمند پر غم نگرید|هان تا نرسد چشم بدی کم نگرید}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|دی بنده چو آن لاله‌ی خندان تو دید|وان سیب در آن رهگذر جان تو دید}}
{{ب|نی سیب در آن حقه‌ی مرجان تو دید|کاندر دل تنگ خود زنخدان تو دید}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|اکنون که سیاهی ای دل چون خورشید|بیشت باید ز عشق من داد نوید}}
{{ب|کاندر چشمی تو از عزیزی جاوید|چون دیده‌ی دیده‌ای سیه به که سفید}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|ای دیدن تو راحت جانم جاوید|شب ماه منی و روز روشن خورشید}}
{{ب|روزی که نباشدم به دیدارت امید|آن روز سیاه باد و آن دیده سپید}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|ای خورشیدی که نورت از روی امید|گفتم که به صدر ما نماند جاوید}}
{{ب|ناگه به چه از باد اجل سرد شدی|گر سرد نگردد این نگارین خورشید}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|یک ذره نسیم خاک پایت بوزید|زو گشت درین جهان همه حسن پدید}}
{{ب|هر کس که از آن حسن یکی ذره بدید|بفروخت دل و دیده و مهر تو خرید}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|گویی که من از بلعجبی دارم عار|سیب از چه نهی میان یکدانه‌ی نار}}
{{ب|این بلعجبی نباشد ای زیبا یار|کاندر دهن مور نهی مهره‌ی مار}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|چون از اجل تو دید بر لوح آثار|دست ملک‌الموت فرو ماند از کار}}
{{ب|از زاری تو به خون دل جیحون‌وار|مرگ تو همی بر تو فرو گرید زار}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|نازان و گرازان به وثاق آمد یار|نازان چو گل و مل و گرازان چو بهار}}
{{ب|جوشان و خروشانش گرفتم به کنار|جوشان ز تف خمر و خروشان ز خمار}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|از غایت بی‌تکلفی ما در هر کار|دیوانه و مستمان همی خواند یار}}
{{ب|گفتیم تو خوش باش که ما ای دلدار|دیوانه‌ی عاقلیم و مست هشیار}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|نه چرخ به کام ما بگردد یک بار|نه دارد یار کار ما را تیمار}}
{{ب|نه نیز دلم را بر من هست قرار|احسنت ای دل، زه ای فلک، نیک ای یار}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|بخت و دل من ز من برآورد دمار|چون یار چنان دید ز من شد بیزار}}
{{ب|زین نادره‌تر چه ماند در عالم کار|زانسان بختی، چنین دلی، چونان یار}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|ای گشته چو ماه و همچو خورشید سمر|خوی مه و خورشید مدار اندر سر}}
{{ب|چون ماه به روزن کسان در منگر|ناخوانده چو خورشید میا ای دلبر}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|ای روی تو رخشنده‌تر از قبله‌ی گبر|وی چشم من از فراق گرینده چو ابر}}
{{ب|من دست ز آستین برون کرده ز عشق|تو پای به دامن اندر آورده به صبر}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|آن کس که چو او نبود در دهر دگر|در خاک شد از تیر اجل زیر و زبر}}
{{ب|واکنون که همی ز خاک برنارد سر|شاید که به خون دل کنم مژگان تر}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|بازی بنگر عشق چه کردست آغاز|می‌ناز ازین حدیث و خود را بنواز}}
{{ب|بر درگه این و آن چه گردی به مجاز|ساز ره عشق کن برو با او ساز}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|هرگز دل من به آشکارا و به راز|با مردم بی خرد نباشد دمساز}}
{{ب|من یار عیار خواهم و خاک انداز|کورا نشود ز عالمی دیده فراز}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|اول تو حدیث عشق کردی آغاز|اندر خور خویش کار ما را می‌ساز}}
{{ب|ما کی گنجیم در سراپرده‌ی راز|لافیست به دست ما و منشور نیاز}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|از عشق تو ای صنم به شبهای دراز|چون شمع به پای باشم و تن به گداز}}
{{ب|تا بر ندمد صبح به شبهای دراز|جان در بر آتشست و دل در دم گاز}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|خوشخو شده بود آن صنم قاعده‌ساز|باز از شوخی بلعجبی کرد آغاز}}
{{ب|چون گوز درآگند دگر باز از ناز|از ماست همی بوی پنیر آید باز}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|نادیده ترا چو راه را کردم باز|پیوسته شدم با غم و بگسسته ز ناز}}
{{ب|دل نزد تو بگذاشتم ای شمع طراز|تا خسته دل از تو عذر من خواهد باز}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|خواهی که ترا روی دهد صرف نیاز|دستار نماز در خرابات بباز}}
{{ب|مستی کن و بر نهاد هر مست بناز|مر مستان را چه جای روزه‌ست و نماز}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|عقلی که همیشه با روانی دمساز|دهری که به یک دید نهی کام فراز}}
{{ب|بختی که نباشیم زمانی هم باز|جانی که چو بگسلی نپیوندی باز}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|شب گشت ز هجران دل فروزم روز|شب تیز شد از آه جهانسوزم روز}}
{{ب|شد روشنی و تیرگی از روز و شبم|اکنون نه شبم شبست و نه روزم روز}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|ای گلبن نابسوده او باش هنوز|وی رنگ تو نامیخته نقاش هنوز}}
{{ب|بوی تو نکردست صبا فاش هنوز|تا بر تو وزد باد صبا باش هنوز}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|آسیمه سران بی‌نواییم هنوز|با شهوتها و با هواییم هنوز}}
{{ب|زین هر دو پی هم بگراییم هنوز|از دوست بدین سبب جداییم هنوز}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|بر چرخ نهاده پای بستیم هنوز|قارون شدگان تنگدستیم هنوز}}
{{ب|صوفی شده‌ی باده‌ی صافیم هنوز|دوری در ده که نیم مستیم هنوز}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|ای در سر زلف تو صبا عنبر بیز|وی نرگس شهلای تو بس شورانگیز}}
{{ب|هر قطره که می‌چکد ز خون دل من|در جام وفای تست کژدار و مریز}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|درد دلم از طبیب بیهوده مپرس|رنج تنم از حریف آسوده مپرس}}
{{ب|نالوده‌ی پاک را از آلوده مپرس|در بوده همی نگر ز نابوده مپرس}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|ای دیده ز هر طرف که برخیزد خس|طرفه‌ست که جز در تو نیاویزد خس}}
{{ب|هش دار که تا با تو کم آمیزد خس|زیرا همه آب دیده‌ها ریزد خس}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|خواندیم گرسنه ما ز دل یار هوس|سیر از چو تویی بگو که یا رد شد پس}}
{{ب|تو نعمت هر دو عالمی به نزد همه کس|قدر چو تویی گرسنه‌ای داند و بس}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|ای چون هستی برده دل من به هوس|چون نیستیم غم فراق تو نه بس}}
{{ب|گر چون هستی به دستت آرم زین پس|پنهان کنمت چو نیستی از همه کس}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|ای من به تو زنده همچو مردم به نفس|در کار تو کرده دین و دنیا به هوس}}
{{ب|گرمت بینم چو بنگرم با همه کس|سردی همه از برای من داری و بس}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|اندر طلبت هزار دل کرد هوس|با عشق تو صد هزار جان باخت نفس}}
{{ب|لیکن چو همی می‌نگرم از همه کس|با نام تو پیوست جمال همه کس}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|شمعی که چو پروانه بود نزد تو کس|نتوان چو چراغ پیش تو داد نفس}}
{{ب|با مشعله‌ی عشق تو با دست عسس|قندیل شب وصال تو زلف تو بس}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|بادی که بیاوری به ما جان چو نفس|ناری که دلم همی بسوزی به هوس}}
{{ب|آبی که به تو زنده توان بودن و بس|خاکی که به تست بازگشت همه کس}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|ای تن وطن بلای آن دلکش باش|ای جان ز غمش همیشه در آتش باش}}
{{ب|ای دیده به زیر پای او مفرش باش|ای دل نه همه وصال باشد خوش باش}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|ای گشته دل و جان من از عشق تو لاش|افگنده مرا به گفتگوی اوباش}}
{{ب|یک شهر خبر که زاهدی شد قلاش|چون پرده دریده شد کنون باداباش}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|با من ز دریچه‌ای مشبک دلکش|از لطف سخن گفت به هر معنی خوش}}
{{ب|می‌تافت چنان جمال آن حوراوش|کز پنجره‌ی تنور نور آتش}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|ای عارض گل پوش سمن پاش تو خوش|ای چشم پر از خمار جماش تو خوش}}
{{ب|ای زلف سیه فروش فراش تو خوش|بر عاشق پر خروش پرخاش تو خوش}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|بر طرف قمر نهاده مشک و شکرش|چکند که فقاع خوش نبندد به درش}}
{{ب|در کعبه‌ی حسن گشت و در پیش درش|عشاق همه بوسه‌زنان بر حجرش}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|چون نزد رهی درآیی ای دلبر کش|پیراهن چرب را تو از تن درکش}}
{{ب|زیرا که چو گیرمت به شادی در کش|در پیرهن چرب تو افتد آتش}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|نی آب دو چشم داری ای حورافش|زان روی درین دلست چندین آتش}}
{{ب|بی باد تکبر تو ای دلبر کش|با خاک سر کوی تو دل دارم خوش}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|با سینه‌ی این و آن چه گویی غم خویش|از دیده‌ی این و آن چه جویی نم خویش}}
{{ب|بر ساز تو عالمی ز بیش و کم خویش|آنگاه بزی به ناز در عالم خویش}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|می بر کف گیر و هر دو عالم بفروش|بیهوده مدار هر دو عالم به خروش}}
{{ب|گر هر دو جهان نباشدت در فرمان|در دوزخ مست به که در خلد به هوش}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|ای برده دل من چو هزاران درویش|بی رحمیت آیین شد و بد عهدی کیش}}
{{ب|تا کی گویی ترا نیازارم بیش|من طبع تو نیک دانم و طالع خویش}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|گه در پی دین رویم و گه در پی کیش|هر روز به نوبتی نهیم اندر پیش}}
{{ب|در جمله ز ما مرگ خرد دارد بیش|هستیم همه عاشق بدبختی خویش}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|هر چند بود مردم دانا درویش|صد ره بود از توانگر نادان بیش}}
{{ب|این را بشود جاه چو شد مال از پیش|و آن شاد بود مدام از دانش خویش}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|دی آمدنی به حیرت از منزل خویش|امروز قراری نه به کار دل خویش}}
{{ب|فردا شدنی به چیزی از حاصل خویش|پس من چه دهم نشان ز آب و گل خویش}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|آراست بهار کوی و دروازه‌ی خویش|افگند به باغ و راغ آوازه‌ی خویش}}
{{ب|بنمای بهار را رخ تازه‌ی خویش|تا بشناسد بهار اندازه‌ی خویش}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|از عشق تو ای سنگدل کافر کیش|شد سوخته و کشته جهانی درویش}}
{{ب|در شهر چنین خو که تو آوردی پیش|گور شهدا هزار خواهد شد بیش}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|معشوقه دلم به آتش انباشت چو شمع|بر رویم زرد گل بسی کاشت چو شمع}}
{{ب|تا روز به یک سوختنم داشت چو شمع|پس خیره مرا ز دور بگذاشت چو شمع}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|از یار وفا مجوی کاندر هر باغ|بی هیچ نصیبه عشق میبازد زاغ}}
{{ب|تا با خودی از عشق منه بر دل داغ|پروانه شو آنگاه تو دانی و چراغ}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|نیکوتری از آب روان اندر باغ|زیباتری از جوانی و مال و فراغ}}
{{ب|لیکن چه کنم که عشقت ای شمع و چراغ|جویان بودست درد ما را از داغ}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|نادیده من از عشق تو یک روز فراغ|بهره نبرد مرا ز وصلت جز داغ}}
{{ب|کردی تن من ز تاب هجران چو کناغ|تا خو داری تو دوست کشتن چو چراغ}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|ای بیماری سرو ترا کرده کناغ|پس دست اجل نهاده بر جان تو داغ}}
{{ب|خورشید و چراغ من بدی و پس از این|ناییم بهم پیش چو خورشید و چراغ}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|در راه تو ار سود و زیانم فارغ|وز شوق تو از هر دو جهانم فارغ}}
{{ب|خود را به تو داده‌ام از آنم بی‌غم|غمهای تو می‌خورم از آنم فارغ}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|تا دید هوات در دلم غایت عشق|در پیش دلم کشید خوش رایت عشق}}
{{ب|گر وحی ز آسمان گسسته نشدی|در شان دل من آمدی آیت عشق}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|بر سین سریر سر سپاه آمد عشق|بر میم ملوک پادشاه آمد عشق}}
{{ب|بر کاف کمال کل، کلاه آمد عشق|با اینهمه یک قدم ز راه آمد عشق}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|جز من به جهان نبود کس در خور عشق|زان بر سر من نهاد چرخ افسر عشق}}
{{ب|یک بار به طبع خوش شدم چاکر عشق|دارم سر آنکه سر کنم در سر عشق}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|تحویل کنم نام خود از دفتر عشق|تا باز رهم من از بلا و سر عشق}}
{{ب|نه بنگرم و نه بگذرم بر در عشق|عشق آفت دینست که دارد سر عشق}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|جز تیر بلا نبود در ترکش عشق|جز مسند عشق نیست در مفرش عشق}}
{{ب|جز دست قضا نیست جنیبت کش عشق|جان باید جان سپند بر آتش عشق}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|گویند که کرده‌ای دلت برده‌ی عشق|وین رنج تو هست از دل آورده‌ی عشق}}
{{ب|گر بر دارم ز پیش دل پرده‌ی عشق|بینند دلی به نازپرورده‌ی عشق}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|کی بسته کند عقل سراپرده‌ی عشق|کی باز آرد خرد ز ره برده‌ی عشق}}
{{ب|بسیار ز زنده به بود مرده‌ی عشق|ای خواجه چه واقفی تو از خرده‌ی عشق}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|چشمی دارم ز اشک پیمانه‌ی عشق|جانی دارم ز سوز پروانه‌ی عشق}}
{{ب|امروز منم قدیم در خانه‌ی عشق|هشیار همه جهان و دیوانه‌ی عشق}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|خورشید سما بسوزد از سایه‌ی عشق|پس چون شده‌ای دلا تو همسایه‌ی عشق}}
{{ب|جز آتش عشق نیست پیرایه‌ی عشق|اینست بتا مایه و سرمایه‌ی عشق}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|آن روز که شیر خوردم از دایه‌ی عشق|از صبر غنی شدم به سرمایه‌ی عشق}}
{{ب|دولت که فگند بر سرم سایه‌ی عشق|بر من به غلط ببست پیرایه‌ی عشق}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|کردی تو پریر آب وصل از رخ پاک|تا دی شدم از آتش هجر تو هلاک}}
{{ب|امروز شدی ز باد سردم بی‌باک|فردا کنم از دست تو بر تارک خاک}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|ای آصف این زمانه از خاطر پاک|همچون ز سلیمان ز تو شد دیو هلاک}}
{{ب|ای همچو فرشته اندری عالم خاک|آثار تو و شخص تو دور از ادراک}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|زین پیش به شبهای سیاه شبه‌ناک|خورشید همی نمودی از عارض پاک}}
{{ب|امروز به عارضت همی گوید خاک|ای روز زمانه «انعم الله مساک»}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|ناید به کف آن زلف سمن مال به مال|نی رقص کند بر آن رخان خال به خال}}
{{ب|ای چون گل نو که بینمت سال به سال|گردنده چو روزگاری از حال به حال}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|هر چند شدم ز عش تو خوار و خجل|در عشق بجز درد ندارم حاصل}}
{{ب|از تو نکنم شکایت ای شمع چگل|کین رنج مرا هم از دل آمد بر دل}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|ای عهد تو عهد دوستان سر پل|از وصل تو هجر خیزد از عز تو دل}}
{{ب|پر مشغله و میان تهی همچو دهل|ای یک شبه همچو شمع و یک روزه چو گل}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|از گفته‌ی بد گوی تو چون هر عاقل|در کوشش خصم تو چو هر بی‌حاصل}}
{{ب|خالی نکنم تا ننهندم در گل|سودای تو از دماغ و مهر تو ز دل}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|با چهره‌ی آن نگار خندان ای گل|بیرون نبری زیره به کرمان ای گل}}
{{ب|بیهوده تن خویش مرنجان ای گل|هان چاک مزن بر به گریبان ای گل}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|ای عمر عزیز داده بر باد ز جهل|وز بی‌خبری کار اجل داشته سهل}}
{{ب|اسباب دوصد ساله سگالنده ز پیش|نایافته از زمانه یک ساعت مهل}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|در عشق تو خفته همچو ابروی توام|زخمم چه زنی نه مرد بازوی توام}}
{{ب|در خشم شدی که گفتمت ترک منی؟|بگذاشتم این حدیث، هندوی توام}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|از روی عتاب اگر چه گویی سردم|در صف بلا گرچه دهی ناوردم}}
{{ب|روزی اگر از وفای تو برگردم|در مذهب و راه عاشقی نامردم}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|بسیار ز عاشقیت غمها خوردم|در هجر بسی شب که به روز آوردم}}
{{ب|رنج دل و خون دیده حاصل کردم|گر جان برم از دست تو مرد مردم}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|بر دل ز غم فراق داغی دارم|در یافتن کام فراغی دارم}}
{{ب|با این همه پر نفس دماغی دارم|بر رهگذر باد چراغی دارم}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|هر بار ز دیده از تو در تیمارم|تا بهره ز دیدار تو چون بردارم}}
{{ب|ای یار چو ماه اگر دهی دیدارم|چون چرخ هزار دیده در وی دارم}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|هر روز به درد از تو نویدی دارم|بر تهمت عود خشک بیدی دارم}}
{{ب|نومید مکن مرا و رخ برمفروز|کاخر به تو جز درد امیدی دارم}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|نامت پس ازین یارا به اسم دارم|نوشت پس ازین چو نیش کژدم دارم}}
{{ب|چون مار سرم بکوب ارت دم دارم|از سگ بترم اگر به مردم دارم}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|در خوابگه از دل شب آتش بیزم|چون خاکستر به روز ز آتش خیزم}}
{{ب|هر گه که کند عشق تو آتش تیزم|چون شمع ز درد بر سر آتش ریزم}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|چون در غم آن نگار سرکش باشم|آب انگارم گر چه در آتش باشم}}
{{ب|چون من به مراد آن پریوش باشم|گر قصد به کشتنم کند خوش باشم}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|گفتم خود را ز خس نگهدار ای چشم|خود را و مرا به درد مسپار ای چشم}}
{{ب|واکنون که به دیده در زدی خار ای چشم|تا جانت برآید اشک می بار ای چشم}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|افسرده شد از دم دهانم دم چشم|بر ناخن من گیا دمید از نم چشم}}
{{ب|چشمم ز پی دیدن روی تو بود|بی روی تو گر چشم نباشد کم چشم}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|گر با فلکم کنی برابر بیشم|عالم همه یک ذره نیرزد پیشم}}
{{ب|هرگز نمرم ز مرگ از آن نندیشم|کز گوهر خود ملایکت را خویشم}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|روز آمد و برکشید خورشید علم|شب کرد ازو هزیمت و برد حشم}}
{{ب|گویی ز میان آن دو زلفین به خم|پیدا کردند روی آن شهره صنم}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|تیغ از کف و بازوی تو ای فخر امم|هم روی مصاف آمد و هم پشت حشم}}
{{ب|از تیغ علی بگوی تیغ تو چه کم|کان دین عرب فزود و این ملک عجم}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|چون گل صنما جامه به صد جا چاکم|چون لاله به روز باد سر بر خاکم}}
{{ب|چون شاخ بنفشه کوژ و اندوهناکم|در غم خوردن چو یاسمین چالاکم}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|با دولت حسن دوست اندر جنگم|زیرا که همی نیاید اندر چنگم}}
{{ب|چون برد ز رخ دولت جنگی رنگم|گردنده چو دولت و دو تا چون چنگم}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|ای بسته به تو مهر و وفا یک عالم|مانده ز تو در خوف و رجا یک عالم}}
{{ب|وی دشمن و دوست مر ترا یک عالم|خاری و گلی با من و با یک عالم}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|ای گشته فراق تو غم‌افزای دلم|امید وصال تو تماشای دلم}}
{{ب|آگاه نه‌ای بتا که بندی محکم|دست ستمت نهاده بر پای دلم}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|پر شد ز شراب عشق جانا جامم|چون زلف تو درهم زده شد ایامم}}
{{ب|از عشق تو این نه بس مراد و کامم|کز جمله‌ی بندگان نویسی نامم}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|یک بوسه بر آن لبان خندان نزنم|تا بر پایت هزار چندان نزنم}}
{{ب|گر جان خواهی ز بهر یک بوسه ز من|از عشق لب تو هیچ دندان نزنم}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|بی وصل تو زندگانی ای مه چکنم|بی دیدارت عیش مرفه چکنم}}
{{ب|گفتی که به وصل هم دلت شاد کنم|گر این نکنی نعوذبالله چکنم}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|گیرم ز غمت جان و خرد پیر کنم|خود را ز هوس ناوک تقدیر کنم}}
{{ب|بر هر دو جهان چهار تکبیر کنم|شایسته‌ی تو نیم، چه تدبیر کنم}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|دارد پشتم ز وعده‌ی خام تو خم|بارد چشمم ز بردن نام تو نم}}
{{ب|تا کرد قضا حدیثم از کام تو کم|هرگز نروم به گام در دام تو دم}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|ای چون شکن زلف تو پشتم خم خم|وی چون اثر خلق تو صبرم کم کم}}
{{ب|در مهر و وفایت آزمودم دم دم|با این همه تو بهی و آخر هم هم}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|از آمدنم فزود رنج بدنم|از بودن خود همیشه اندر محنم}}
{{ب|وز بیم شدن باغم و درد حزنم|نه آمدن و نه بدن و نه شدنم}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|با ابر همیشه در عتابش بینم|جوینده‌ی نور آفتابش بینم}}
{{ب|گر مردمک دیده‌ی من نیست چرا|چون چشم گشایم اندر آبش بینم}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|فتحی که به آمدنت منصور شوم|عمری که ز رفتن تو رنجور شوم}}
{{ب|ماهی که ز دیدن تو پر نور شوم|جانی که نخواهم که ز تو دور شوم}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|در وصل شب و روز شمردیم بهم|در هجر بسی راه سپردیم بهم}}
{{ب|تقدیر به یکساعت برداد به باد|رنجی که به روزگار بردیم بهم}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|مجرم رخ تو که ما بدو آساییم|ما با رخ و با خرام تو برناییم}}
{{ب|ما جرم ترا چو روی تو آراییم|خود جرم تو کرده‌ای که مجرم ماییم}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|چوبی بودم بود به گل در پایم|در خدمت مختار فلک شد جایم}}
{{ب|در خدمت او چنان قوی شد رایم|کامروز ستون آسمان را شایم}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|گفتم که مگر دل ز تو برداشته‌ایم|معلوم شد ای صنم که پنداشته‌ایم}}
{{ب|امروز که بی روی تو بگذاشته‌ایم|دل را به بهانه‌ها فرو داشته‌ایم}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|چون می دانی همه ز خاک و آبیم|امروز همه اسیر خورد و خوابیم}}
{{ب|در تو نرسیم اگر بسی بشتابیم|سرمایه تویی سود ز خود کی یابیم}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|یک چند در اسلام فرس تاخته‌ایم|یک چند به کفر و کافری ساخته‌ایم}}
{{ب|چون قاعده‌ی عشق تو بشناخته‌ایم|از کفر به اسلام نپرداخته‌ایم}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|راحت همه از غمی برانداخته‌ایم|در بوته‌ی روزگار بگداخته‌ایم}}
{{ب|کاری نو چو کار عاقلان ساخته‌ایم|نقدی به امید نسیه در باخته‌ایم}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|از دیده درم خرید روی تو شدیم|وز گوش غلام های و هوی تو شدیم}}
{{ب|بی روی تو بر مثال روی تو شدیم|بازیچه‌ی کودکان کوی تو شدیم}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|ما شربت هجر تو چشیدیم و شدیم|هجران تو بر وصل گزیدیم و شدیم}}
{{ب|در جستن وصل تو ز نایافتنت|دل رفت و طمع ز جان بریدیم و شدیم}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|زان یک نظر نهان که ما دزدیدیم|دور از تو هزار درد و محنت دیدیم}}
{{ب|اندر هوست پرده‌ی خود بدریدیم|تو عشوه فروختی و ما بخریدیم}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|کاری که نه با تو بی‌نظام انگاریم|صبحی که نه با تو، وقت شام انگاریم}}
{{ب|نادیدن تو هوای کام انگاریم|بی تو همه خرمی حرام انگاریم}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|تا ظن نبری که از تو آگاه‌تریم|ما از تو به صد دقیقه گمراه‌تریم}}
{{ب|هر چند به کار خویش روباه‌تریم|از دامن دوست دست کوتاه‌تریم}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|ماننده‌ی باد اگر چه بی‌پا و سریم|پیوسته چو آتش ره بالا سپریم}}
{{ب|زان پیش که رخت ما سوی خاک کشند|ما خاک فروشیم و بدان آب خوریم}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|با خوی بد تو گر چه در پرخاشیم|باری به غمت به گرد عالم فاشیم}}
{{ب|چون نزد تو ما ز جمله‌ی اوباشیم|سودای تو می‌پزیم و خوش می‌باشیم}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|ای روی تو پاکیزه‌تر از کف کلیم|آنرا مانی که کرد احمد به دو نیم}}
{{ب|تا آن رخ یوسفی به ما بنمودی|ما بر سر آتشیم چون ابراهیم}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|قائم به خودی از آن شب و روز مقیم|بیمت ز سمومست و امیدت به نسیم}}
{{ب|با ما نه ز آب و آتشت باشد بیم|چون سایه شدی ترا چه جیحون چه جحیم}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|قلاشانیم و لاابالی حالیم|فتنه‌شدگان چشم و زلف و خالیم}}
{{ب|جان داده فدای رطل مالامالیم|روشن بخوریم و تیره بر سر مالیم}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|هستیم ز بندگیت ما شاد ای جان|زیرا که شدیم از همه آزاد ای جان}}
{{ب|گر به شودی ز ما ترا نا شادی|خون دل من مبارکت باد ای جان}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|اکنون که ز دونی ای جهان گذران|استام ز زر همی زنی بهر خران}}
{{ب|از ننگ تو ای مزین بی‌خبران|منصور سعید رست وای دگران}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|عقلی که خلاف تو گزیدن نتوان|دینی که ز شرط تو بریدن نتوان}}
{{ب|وهمی که به ذات تو رسیدن نتوان|دهری که ز دام تو رهیدن نتوان}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|یک شب غم هجران تو ای جان جهان|با هشت زبان بگفتم ای کاهش جان}}
{{ب|موسوم همه جان شد آن راز جهان|با هشت زبان راز نماند پنهان}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|گه سوی من آیی از لطیفی پویان|گه عهد شکن شوی چو رشوت جویان}}
{{ب|گه برگردی ستیزه‌ی بدگویان|این درنخورد ز فعل نیکورویان}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|آزار ترا گرچه نهادم گردن|غم خورد مرا غمم نخواهی خوردن}}
{{ب|از محتشمی نیست مرا آزردن|تو محتشمی مرا چه باید کردن}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|اندر دریا نهنگ باید بودن|واندر صحرا پلنگ باید بودن}}
{{ب|مردانه و مرد رنگ باید بودن|ورنه به هزار ننگ باید بودن}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|در بند بلای آن بت کش بودن|صد بار بتر زان که در آتش بودن}}
{{ب|اکنون که فریضه‌ست بلاکش بودن|خوش باید بود وقت ناخوش بودن}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|تا چند ز سودای جهان پیمودن|واندر بد و نیک جان و تن فرسودن}}
{{ب|چون رزق نخواهدت ز رنج افزودن|بگزین ز جهان نشستن و آسودن}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|ای دیده ز هر طرف که برخیزد خس|طرفه‌ست که جز با تو نیامیزد خس}}
{{ب|هشدار که تا با تو کم آمیزد خس|زیرا همه آب دیده‌ها ریزد خس}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|گر شاد نخواهی این دلم شاد مکن|ور یاد نیایدت ز من یاد مکن}}
{{ب|لیکن به وفا بر تو که این خسته دلم|از بند غم عشق خود آزاد مکن}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|فرمان حسود فتنه‌انگیز مکن|چشم از پی کشتن رهی تیز مکن}}
{{ب|چون عذر گذشته را نخواهی باری|با من سخنان وحشت‌انگیز مکن}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|تا با خودی ارچه همنشینی با من|ای بس دوری که از تو باشد تا من}}
{{ب|در من نرسی تا نشوی یکتا من|اندر ره عشق یا تو گنجی یا من}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|گه بردوزی به دامنم بر دامن|گه نگذاری که گردمت پیرامن}}
{{ب|گه دوست همی شماریم گه دشمن|تا من کیم از تو ای دریغا تو به من}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|اکنون که ستد هوای تو داد از من|گر جان بدهم نیایدت یاد از من}}
{{ب|مسکین من مستمند کاندر غم تو|می‌سوزم و تو فارغ و آزاد از من}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|گه یار شوی تو با ملامت‌گر من|گه بگریزی ز بیم خصم از بر من}}
{{ب|بگذار مرا چو نیستی در خور من|تو مصلح و من رند نداری سر من}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|با من شب و روز گرم بودی به سخن|تا چون زر شد کار تو ای سیمین‌تن}}
{{ب|برگشتی از دوست تو همچون دشمن|بدعهد نکوروی ندیدم چو تو من}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|ای چون گل نوشکفته برطرف چمن|گلبوی شود ز نام تو کام و دهن}}
{{ب|گر گل بر خار باشد ای سیمین تن|چون گل بر تست خار بر دیده‌ی من}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|پندی دهمت اگر پذیری ای تن|تا سور ترا به دل نگردد شیون}}
{{ب|عضوی ز تو گر صلح کند با دشمن|دشمن دو شمر تیغ دو کش زخم دو زن}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|ای یار قلندر خراباتی من|با من تو به بند دامن اندر دامن}}
{{ب|من نیز قلندرانه در دادم تن|هر دو به خرابات گرفتیم وطن}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|گر کرده بدی تو آزمون دل من|دل بسته نداری تو بدون دل من}}
{{ب|گر آگاهی از اندرون دل من|زینگونه نکوشی تو به خون دل من}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|بد کمتر ازین کن ای بت سیمین‌تن|کایزد به بدت باز دهد پاداشن}}
{{ب|یکباره مکن همه بدیها با من|لختی بنه ای دوست برای دشمن}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|ای شاه چو لاله دارد از تو دشمن|دل تیره و چاک دامن و خاک وطن}}
{{ب|چون چرخ چراست خصمت ای گرد افگن|نالنده و گردان و رسن در گردن}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|بی تیر غمت پشت کمان دارم من|دادم به تو دل ترا چو جان دارم من}}
{{ب|پیش تو اگر چه بر زمین دارم پای|دستی ز غمت بر آسمان دارم من}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|غمهای تو در میان جان دارم من|شادی ز غم تو یک جهان دارم من}}
{{ب|از غایت غیرتت چنان دارم من|کز خویشتنت نیز نهان دارم من}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|بختی نه که با دوست درآمیزم من|عقلی نه که از عشق بپرهیزم من}}
{{ب|دستی نه که با قضا درآویزم من|پایی نه که از میانه بگریزم من}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|ای بی سببی همیشه آزرده‌ی من|و آزردن تو ز طبع تو پرده‌ی من}}
{{ب|بر چرخ زند بخت سراپرده‌ی من|گر عفو کنی گناه ناکرده‌ی من}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|چون آمد شد بریدم از کوی تو من|دانم نرهم ز گفت بد گوی تو من}}
{{ب|بر خیره چر آنگ ه کنم سوی تو من|بر عشق تو عاشقم نه بر روی تو من}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|از عشوه‌ی چرخ در امانم ز تو من|و آزاد ز بند این و آنم ز تو من}}
{{ب|هر چند ز غم جامه‌درانم ز تو من|والله که نمانم ار بمانم ز تو من}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|دلها همه آب گشت و جانها همه خون|تا چیست حقیقت از پس پرده و چون}}
{{ب|ای بر علمت خرد رد و گردون دون|از تو دو جهان پر و تو از هر دو برون}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|در جنب گرانی تو ای نوشتکین|حقا که کم از نیست بود وزن زمین}}
{{ب|وین از همه طرفه‌تر که در چشم یقین|تو هیچ نه و از تو گرانی چندین}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|بهرام دواند هر دو جوینده‌ی کین|آن قوت ملک آمد و این قوت دین}}
{{ب|هر روز کند اسب سعادت را زین|بهرام فلک ز بهر بهرام زمین}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|پار ارچه نمی‌کرد چو کفرم تمکین|امسال عزیز کرد ما را چون دین}}
{{ب|در پرورش عاشقی ای قبله‌ی چین|هم قهر چنان باید و هم لطف چنین}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|آب ارچه نمی‌رود به جویم با تو|جز در ره مردمی نپویم با تو}}
{{ب|گویی که چه کرده‌ام نگویی با من|آن چیست نکرده‌ای چگویم با تو}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|ای طالع سعد روح فرخنده به تو|وی صورت بخت عقل نازنده به تو}}
{{ب|ای آب حیات شرع پاینده به تو|ما زنده به دین و دین ما زنده به تو}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|ای قامت سرو گشته کوتاه به تو|در شب مرو ای شده خجل ماه به تو}}
{{ب|گر رنج رسد مباد ناگاه به تو|آن رنج رسد به من پس آنگاه به تو}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|آنی که عدو چو برگ بیدست از تو|در حسن زمانه را نویدست از تو}}
{{ب|مه را به ضیا هنوز امیدست از تو|این رسم سیه‌گری سپیدست از تو}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|بی آنکه به کس رسید پیوند از تو|آوازه به شهر در پراکند از تو}}
{{ب|کس بر دل تو نیست خداوند از تو|ای فتنه‌ی روزگار تا چند از تو}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|جز گرد دلم گشت نداند غم تو|در بلعجبی هم به تو ماند غم تو}}
{{ب|هر چند بر آتشم نشاند غم تو|غمناک شوم گرم نماند غم تو}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|ای مفلس ما ز مجلس خرم تو|دل مرد رهی را که برآمد دم تو}}
{{ب|شد بر دو کمان سنایی پر غم تو|یا ماتم دل دارد یا ماتم تو}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|ای بی تو دلیل اشهب و ادهم تو|اقبال فرو شد که برآمد دم تو}}
{{ب|دیوانه شدست عقل در ماتم تو|جان چیست که خون نگرید اندر غم تو}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|چون موی شدم ز رشک پیراهن تو|وز رشک گریبان تو و دامن تو}}
{{ب|کاین بوسه همی دهد قدمهای ترا|وآنرا شب و روز دست در گردن تو}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|دل سوخته شد در تف اندیشه‌ی تو|بفکند سپر در صف اندیشه‌ی تو}}
{{ب|دل خود چه کند سنگ خاره و آهن سرد|چون موم شود در کف اندیشه‌ی تو}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|ای زلف و رخ تو مایه‌ی پیشه‌ی تو|وی مطلع مه کناره‌ی ریشه‌ی تو}}
{{ب|وی کشته هزار شیر در بیشه‌ی تو|تو بی‌خبر و جهان در اندیشه‌ی تو}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|ای همت صد هزار کس در پی تو|وی رنگ گل و بوی گلاب از خوی تو}}
{{ب|ای تعبیه جان عاشقان در پی تو|ای من سر خویش کشته‌ام در پی تو}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|دل کیست که گوهری فشاند بی تو|یا تن که بود که ملک راند بی تو}}
{{ب|حقا که خرد راه نداند بی تو|جان زهره ندارد که بماند بی تو}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|چون آتش تیز بی‌قرارم بی تو|چون خاک ز خود خبر ندارم بی تو}}
{{ب|بر آب همی قدم گذارم بی تو|از باد بپرس تا چه دارم بی تو}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|ای عقل اگر چند شریفی دون شو|وی دل زدگی به گرد و خون در خون شو}}
{{ب|در پرده‌ی آن نگار دیگرگون شو|با دیده درآی و بی زبان بیرون شو}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|اندر ره عشق دلبران صادق کو|عذر است همه زاویه‌ها وامق کو}}
{{ب|یک شهر همه طبیب شد حاذق کو|گیتی همه نطقست یکی ناطق کو}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|باز آن پسر چه زنخ خوش زن کو|آن کودک زن فریب مردافکن کو}}
{{ب|گیرم دل مرده ریگم او برد و برفت|آن صبر که بازماند آن از من کو}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|ای معتبران شهر والیتان کو|تابنده خدای در حوالیتان کو}}
{{ب|وی قوم جمال صدر عالیتان کو|زیبای زمانه بلمعالیتان کو}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|گفتی گله کرده‌ای ز من با که و مه|بهتان چنین بر من بیچاره منه}}
{{ب|از تو به کسی گله نکردم بالله|گفتم که اگر نکوترم داری به}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|ما ذات نهاده بر صفاتیم همه|موصوف صفت سخره‌ی ذاتیم همه}}
{{ب|تا در صفتیم در مماتیم همه|چون رفت صفت عین حیاتیم همه}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|گر بدگویی ترا بدی گفت ای ماه|هرگز نشود بر تو دل بنده تباه}}
{{ب|از گفته‌ی بدگوی ز ما عذر مخواه|کایینه سیه نگردد از روی سیاه}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|از بهر یکی بوس به دو ماه ای ماه|داری سه چهار پنج ماهم گمراه}}
{{ب|ای شش جهت و هفت فلک را به تو راه|از هشت بهشت آمده‌ای در نه ماه}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|با من ز دریچه‌ای مشبک دلخواه|از لطف سخن گفت و من استاده به راه}}
{{ب|گفتی که ز نور روی آن بت ناگاه|صد کوکب سیاره بزاد از یک ماه}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|زین عالم بی وفا بپردازی به|خود را ز برای حرص نگدازی به}}
{{ب|عالم چو به دست ابلهان دادستند|با روی زمانه همچنان سازی به}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|گر تو به صلاح خویش کم نازی به|با حالت نقد وقت در سازی به}}
{{ب|در صومعه سر ز زهد نفرازی به|بتخانه اگر ز بت بپردازی به}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|جز یاد تو دل بهر چه بستم توبه|بی ذکر تو هر جای نشستم توبه}}
{{ب|در حضرت تو توبه شکستم صدبار|زین توبه که صد بار شکستم توبه}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|با من دو هزار عشوه بفروخته‌ای|تا این دل من بدین صفت سوخته‌ای}}
{{ب|تو جامه‌ی دلبری کنون دوخته‌ای|این چندین عشوه از که آموخته‌ای}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|در جامه و فوطه سخت خرم شده‌ای|کاشوب جهان و شور عالم شده‌ای}}
{{ب|در خواب ندانم که چه دیدستی دوش|کامروز چو نقش فوطه در هم شده‌ای}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|ای آنکه تو رحمت خدایی شده‌ای|در چشم بجای روشنایی شده‌ای}}
{{ب|از رندی سوی پارسایی شده‌ای|اندر خور صحبت سنایی شده‌ای}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|تا نقطه‌ی خال مشک بر رخ زده‌ای|عشق همه نیکوان تو شهرخ زده‌ای}}
{{ب|طغرای شهنشاه جهان منسوخ‌ست|تا خط نکو بر رخ فرخ زده‌ای}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|هر چند به دلبری کنون آمده‌ای|در بردن دل تو ذوفنون آمده‌ای}}
{{ب|آلوده همه جامه به خون آمده‌ای|گویی که ز چشم من برون آمده‌ای}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|در حسن چو عشق نادرست آمده‌ای|در وعده چو عهد خویش سست آمده‌ای}}
{{ب|در دلبری ار چند نخست آمده‌ای|رو هیچ مگو که سخت چست آمده‌ای}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|خشنودی تو بجویم ای مولایی|چون باد بزان شوم ز ناپروایی}}
{{ب|چون شمع اگر سرم ز تن بربایی|همچون قلم آن کنم که تو فرمایی}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|چون نار اگرم فروختن فرمایی|چون باد بزان شوم ز ناپروایی}}
{{ب|زیر قدم خود ار چو خاکم سایی|چون آب روانه گردم از مولایی}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|گفتم که ببرم از تو ای بینایی|گفتی که بمیر تا دلت بربایی}}
{{ب|گفتار ترا به آزمایش کردم|می بشکیبم کنون چه میفرمایی}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|ای سوسن آزاد ز بس رعنایی|چون لاله ز خنده هیچ می‌ناسایی}}
{{ب|پشتم چو بنفشه گشت ای بینایی|زیرا که چو گل زود روی، دیر آیی}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|تا تو ز درون وفای او می‌جویی|وانگه ز برون جفای او میجویی}}
{{ب|زان کی برهی که نیک و بد با اویی|از پنبه همی کشتن آتش جویی}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|غم کی خورد آنکه شادمانیش تویی|یا کی مرد آنکه زندگانیش تویی}}
{{ب|در نسیه‌ی آن جهان کجا بندد دل|آنرا که به نقد این جهانیش تویی}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|بیزار شو از خود که زیان تو تویی|کم شو ز ستاره کاسمان تو تویی}}
{{ب|پیدا دگران راست نهان تو تویی|خوش باش که در جمله جهان تو تویی}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|مردی که برای دین سوارست تویی|شخصی که جمال روزگارست تویی}}
{{ب|چرخی که به ذات کامگارست تویی|شمسی که زنجم یادگارست تویی}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|چون حمله دهی نیک سوارا که تویی|چون بوسه دهی ظریف یارا که تویی}}
{{ب|در صلح شکر بوسه شکارا که تویی|در جنگ قوی ستیزه گارا که تویی}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|خود ماه بود چنین منور که تویی|یا مهر بود چنین سمنبر که تویی}}
{{ب|گفتی که برو نکوتری گیر از من|الله الله ازین نکوتر که تویی}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|روشن‌تر از آفتاب و ماهی گویی|پدرام‌تر از مسند و گاهی گویی}}
{{ب|آراسته از لطف الاهی گویی|تا خود به کجا رسید خواهی گویی}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|جایی که نمودی آن رخ روح‌افزای|بنمای دلی را که نبردی از جای}}
{{ب|ز آنروز بیندیش که بی‌علت و دای|خصمی دل بندگان کند بر تو خدای}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|با خصم تو از پی تو ای دهر آرای|مهرافزایم گر چه بود کین‌افزای}}
{{ب|ور تیغ دورویه کرد از سر تا پای|خود را چو کمر در دل او سازم جای}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|در عشق تو ای شکر لب روح افزای|نالان چو کمانچه‌ام خروشان چون نای}}
{{ب|تا چون بر بط بسازیم بر بر جای|چون چنگ ستاده‌ام به خدمت بر پای}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|خود را چو عطا دهی فراوان مستای|وز منع کسی نیز مرو نیک از جای}}
{{ب|در منع و عطا ترا نه دستست و نه پای|بندنده خدایست و گشاینده خدای}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|در پیش خودم همی کنی آنجابی|پس در عقبم همی زنی پرتابی}}
{{ب|جاوید شبی بیاید و مهتابی|تا با تو غم تو گویم از هر بابی}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|شب را سلب روز فروزان کردی|تا حسن بر اهل عشق تاوان کردی}}
{{ب|چون قصد به خون صد مسلمان کردی|دست و دل و زلف هر سه یکسان کردی}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|صد چشمه ز چشم من براندی و شدی|بر آتش فرقتم نشاندی و شدی}}
{{ب|چون باد جهنده آمدی تنگ برم|خاکم به دو دیده برفشاندی و شدی}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|ای رفته و دل برده چنین نپسندی|من می‌گریم ز درد و تو می‌خندی}}
{{ب|نشگفت که ببریدی و دل برکندی|تو هندویی و برنده باشد هندی}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|ای دل منیوش از آن صنم دلداری|بیهوده مفرسای تن اندر خواری}}
{{ب|کان ماه ستمگاره ز درد و غم تو|فارغ‌تر از آنست که می‌پنداری}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|در هر خم زلف مشکبیزی داری|در هر سر غمزه رستخیزی داری}}
{{ب|رو گر چه ز عاشقان گریزی داری|روزی داری از آنکه ریزی داری}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|زان چشم چو نرگس که به من در نگری|چون نرگس تیر ماه خوابم ببری}}
{{ب|نرگس چشمی چو نرگس ای رشک پری|هر چند شکفته‌تر شوی شوخ‌تری}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|گیرم که غم هجر وصالم نخوری|نه نیز به چشم رحم در من نگری}}
{{ب|این مایه توانی که بر دشمن و دوست|آبم نبری و پوستینم ندری}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|از نکته‌ی فاضلان به اندام‌تری|وز سیرت زاهدان نکونام‌تری}}
{{ب|از رود و سرود و می غم انجام‌تری|من سوختم و تو هر زمان خام‌تری}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|گفتی که چو راه آشنایی گیری|اندر دل و جان من روایی گیری}}
{{ب|کی دانستم که بی‌وفایی گیری|در خشم شوی کم سنایی گیری}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|باشد همه را چو بر ستاره‌ی سحری|دل بر تو نهادن ای بت از بی‌خبری}}
{{ب|زیرا که چو صبح صادق ای رشک پری|هم پرده دریده‌ای و هم پرده دری}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|راهی که به اندیشه‌ی دل می‌سپری|خواهی که به هر دو عالم اندر نگری}}
{{ب|در سرت همیشه سیرت گردون دار|کانجا که همی ترسی ازو می‌گذری}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|هست از دم من همیشه چرخ اندر دی|وز شرم جمالت آفتاب اندر خوی}}
{{ب|هر روز چو مه به منزلی داری پی|آخر چو ستاره شوخ چشمی تا کی}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|چون بلبل داریم برای بازی|چون گل که ببوییم برون اندازی}}
{{ب|شمعم که چو برفروزیم بگدازی|چنگم که ز بهر زدنم می‌سازی}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|گشتم ز غم فراق دیبا دوزی|چون سوزن و در سینه‌ی سوزن سوزی}}
{{ب|باشد که مرا به قول نیک آموزی|چون سوزن خود به دست گیرد روزی}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|در هجر تو گر دلم گراید به خسی|در بر نگذارمش که سازم هوسی}}
{{ب|ور دیده نگه کند به دیدار کسی|در سر نگذارمش که ماند نفسی}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|تا هشیاری به طعم مستی نرسی|تا تن ندهی به جان پرستی نرسی}}
{{ب|تا در ره عشق دوست چون آتش و آب|از خود نشوی نیست به هستی نرسی}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|در خدمت ما اگر زمانی باشی|در دولت صاحب قرانی باشی}}
{{ب|ور پاک و عزیز همچو جانی باشی|بی ما تو چو بی‌جان و روانی باشی}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|تا چند ز جان مستمند اندیشی|تا کی ز جهان پر گزند اندیشی}}
{{ب|آنچ از تو توان شدن همین کالبدست|یک مزبله‌گو مباش چند اندیشی}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|ای عود بهشت فعل بیدی تا کی|وی ابر امید ناامیدی تا کی}}
{{ب|کردی بر من کبود رخ زرد آخر|ای سرخ سیاه گر سپیدی تا کی}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|بیداد تو بر جان سنایی تا کی|وین باختن عشق ریایی تا کی}}
{{ب|از هر چه مرا بود ببردی همه پاک|آخر بنگویی این دغایی تا کی}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|گر دنیا را به خاشه‌ای داشتمی|همچون دگران قماشه‌ای داشتمی}}
{{ب|لولی گویی مرا وگر لولیمی|کبکی و سگی و لاشه‌ای داشتمی}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|می خور که ظریفان جهان را دردی|برگرد بناگوش ز می بینی خوی}}
{{ب|تا کی گویی توبه شکستم هی هی|صد توبه شکستم به که یک کوزه‌ی می}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|گر آمدنم ز من بدی نامدمی|ور نیز شدن ز من بدی کی شدمی}}
{{ب|به زان نبدی که اندرین دهر خراب|نه آمدمی نه شدمی نه بدمی}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|گر من سر ناز هر خسی داشتمی|معشوقه درین شهر بسی داشتمی}}
{{ب|ور بر دل خود دست رسی داشتمی|در هر نفسی همنفسی داشتمی}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|گر من چو تو سنگین دل و ناخوش خومی|کی بسته‌ی آن زلف و رخ نیکومی}}
{{ب|این دل که مراست کاشکی تو منمی|و آن خو که تراست کاشکی من تومی}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|ای شمع ترا نگفتم از نادانی|از شهد جدا مشو که اندر مانی}}
{{ب|تا لاجرم اکنون تو و بی فرمانی|گریانی و سر بریده و سوزانی}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|ای آنکه مرا به جای عقل و جانی|با لذت علم و قوت و ایمانی}}
{{ب|از دوستی تو زنده گردد دانی|گر نام تو بر خاک سنایی خوانی}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|پرسی که ز بهر مجلس افروختنی|در عشق چه لفظهاست بردوختنی}}
{{ب|ای بی خبر از سوخته و سوختنی|عشق آمدنی بود نه اندوختنی}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|یک روز نباشد که تو با کبر و منی|صد تیغ جفا بر من مسکین نزنی}}
{{ب|آن روز که کم باشد آن ممتحنی|از کوه پلنگ آری و در من فگنی}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|گفتم چو لبی بوسه ده‌ای بی‌معنی|خود چون زلفی پر گره‌ای بی‌معنی}}
{{ب|گفتی ز که یابیم به‌ای بی‌معنی|با ما تو برین دلی زه‌ای بی‌معنی}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|تا مخرقه و رانده‌ی هر در نشوی|نزد همه کس چو کفر و کافر نشوی}}
{{ب|حقا که بدین حدیث همسر نشوی|تا هر چه کمست ازو تو کمتر نشوی}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|جز راه قلندر و خرابات مپوی|جز باده و جز سماع و جز یار مجوی}}
{{ب|پر کن قدح شراب و در پیش سبوی|می نوش کن ای نگار و بیهوده مگوی}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|گیرم که مقدم مقالات شوی|پیش شمن صفات خود لات شوی}}
{{ب|جز جمع مباش تا مگر ذات شوی|کانگه که پراکنده شوی مات شوی}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|با هر تاری سوخته چون پود شوی|یا جمله همه زیان بی سود شوی}}
{{ب|در دیده‌ی عهد دوستان دود شوی|زینگونه به کام دشمنان زود شوی}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|بر خاک نهم پیش تو سر گر خواهی|وان خاک کنم ز دیده‌تر گر خواهی}}
{{ب|ای جان چو به یاد تو مرا کار نکوست|جان نیز دل انگار و ببر گر خواهی}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|تا کی ز غم جهان امانی خواهی|تا کی به مراد خود جهانی خواهی}}
{{ب|چون در خور خویشتن تمنا نکنی|زین مسجد و زان میکده نانی خواهی}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|از خلق ز راه تیز گوشی نرهی|وز خود ز سر سخن‌فروشی نرهی}}
{{ب|زین هر دو بدین دو گر بکوشی نرهی|از خلق و ز خود جز به خموشی نرهی}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|تا شد صنما عشق تو همراه رهی|درهم زده شد عشق و تمناه رهی}}
{{ب|چونان شد اگر ازین دل آهی نزنم|جز جان نبود تعبیه در آه رهی}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}
{{شعر}}
{{ب|ای شور چو آب کامه و تلخ چو می|چون نای میان تهی و پر بند چو نی}}
{{ب|بی چربش همچون جگر و سخت چو پی|بد عهد چو روزگار و مکروه چو قی}}
{{پایان شعر}}
*[http://www.4shared.com/file/18440259/c781b0d5/Sanai_Ghaznavi.html دانلود رباعیات سنایی غزنوی]

[[رده:رباعیات سنایی غزنوی]]