نمایش مبدأ برای سعدی (غزلیات 1)/اگر خدای نباشد ز بنده‌ای خشنود

{{سرصفحه
| عنوان = [[سعدی (غزلیات 1)]]
| مؤلف = سعدی
| قسمت =(اگر خدای نباشد ز بنده‌ای خشنود)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|اگر خدای نباشد ز بنده‌ای خشنود|شفاعت همه پیغمبران ندارد سود}}
{{ب|قضای کن فیکونست حکم بار خدای|بدین سخن سخنی در نمی‌توان افزود}}
{{ب|نه زنگ عاریتی بود بر دل فرعون|که صیقل ید بیضا سیاهیش نزدود}}
{{ب|بخواند و راه ندادش کجا رود بدبخت؟|ببست دیده‌ی مسکین و دیدنش فرمود}}
{{ب|نصیب دوزخ اگر طلق بر خود انداید|چنان درو جهد آتش که چوب نفط اندود}}
{{ب|قلم به طالع میمون و بخت بد رفتست|اگر تو خشمگنی ای پسر و گر خشنود}}
{{ب|گنه نبود و عبادت نبود و بر سر خلق|نبشته بود که ناجیست و آن مأخوذ}}
{{ب|مقدرست که از هر کسی چه فعل آید|درخت مقل نه خرما دهد نه شفتالود}}
{{ب|به سعی ماشطه اصلاح زشت نتوان کرد|چنانکه شاهدی از روی خوب نتوان سود}}
{{ب|سیاه زنگی هرگز شود سپید به آب؟|سپید رومی هرگز شود سیاه به دود؟}}
{{ب|سعادتی که نباشد طمع مکن سعدی|که چون نکاشته باشند مشکلست درود}}
{{ب|قلم به آمدنی رفت اگر رضا به قضا|دهی وگر ندهی بودنی بخواهد بود}}
{{پایان شعر}}

[[رده:غزلیات سعدی]]