نمایش مبدأ برای سعدی (غزلیات)/نشنیده‌ام که ماهی بر سر نهد کلاهی

{{سرصفحه
| عنوان = [[سعدی (غزلیات)]]
| مؤلف = سعدی
| قسمت =(نشنیده‌ام که ماهی بر سر نهد کلاهی)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|نشنیده‌ام که ماهی بر سر نهد کلاهی|یا سرو با جوانان هرگز رود به راهی}}
{{ب|سرو بلند بستان با این همه لطافت|هر روزش از گریبان سر برنکرد ماهی}}
{{ب|گر من سخن نگویم در حسن اعتدالت|بالات خود بگوید زین راستتر گواهی}}
{{ب|روزی چو پادشاهان خواهم که برنشینی|تا بشنوی ز هر سو فریاد دادخواهی}}
{{ب|با لشکرت چه حاجت رفتن به جنگ دشمن|تو خود به چشم و ابرو برهم زنی سپاهی}}
{{ب|خیلی نیازمندان بر راهت ایستاده|گر می‌کنی به رحمت در کشتگان نگاهی}}
{{ب|ایمن مشو که رویت آیینه‌ایست روشن|تا کی چنین بماند وز هر کناره آهی}}
{{ب|گویی چه جرم دیدی تا دشمنم گرفتی|خود را نمی‌شناسم جز دوستی گناهی}}
{{ب|ای ماه سروقامت شکرانه سلامت|از حال زیردستان می‌پرس گاه گاهی}}
{{ب|شیری در این قضیت کهتر شده ز موری|کوهی در این ترازو کمتر شده ز کاهی}}
{{ب|ترسم چو بازگردی از دست رفته باشم|وز رستنی نبینی بر گور من گیاهی}}
{{ب|سعدی به هر چه آید گردن بنه که شاید|پیش که داد خواهی از دست پادشاهی}}
{{پایان شعر}}

[[رده:غزلیات سعدی]]