نمایش مبدأ برای سعدی (غزلیات)/شب فراق که داند که تا سحر چندست

{{سرصفحه
| عنوان = [[سعدی (غزلیات)]]
| مؤلف = سعدی
| قسمت =(شب فراق که داند که تا سحر چندست)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|شب فِراق که داند که تا سحر چندست؟|مگر کسی که به زندانِ عشق دربندست}}
{{ب|گرفتم از غمِ دل راهِ بوستان گیرم|کدام سرو به بالای دوست مانندست؟}}
{{ب|پیام من که رساند به یار مهرگسل؟|که: «بَرشکستی و ما را هنوز پیوندست}}
{{ب|قسم به جانِ تو گفتن طریق عزت نیست|به خاک پایِ تو، وآن هم عظیم سوگندست}}
{{ب|که با شکستنِ پیمان و برگرفتنِ دل|هنوز دیده به دیدارت آرزومندست}}
{{ب|بیا که بر سر کویت بَساطِ چهره‌ی ماست|به جایِ خاک، که در زیرِ پایت افکنده‌ست}}
{{ب|خیال روی تو، بیخِ امید بنشاندست|بلای عشق تو، بُنیاد صبر بَرکَندست}}
{{ب|عجب در آن که تو مجموع و گر قیاس کنی|به زیر هر خمِ مویت دلی پراکندست}}
{{ب|اگر بِرَهنه نباشی که شخص بنمایی|گمان برند که پیراهنت گُل آکندست!}}
{{ب|ز دست رفته، نه تنها منم در این سودا|چه دست‌ها که ز دست تو بر خداوندست}}
{{ب|فراق یار که پیش تو کاهِ برگی نیست|بیا و بر دل من بین، که کوه اَلوَندست»}}
{{ب|زِ ضعف، طاقتِ آهم نماند و ترسم خلق|گمان برند که سعدی ز دوست خُرسَندست}}
{{پایان شعر}}

[[رده:غزلیات سعدی]]