نمایش مبدأ برای سعدی (غزلیات)/در وصف نیاید که چه شیرین دهنست آن

{{سرصفحه
| عنوان = [[سعدی (غزلیات)]]
| مؤلف = سعدی
| قسمت =(در وصف نیاید که چه شیرین دهنست آن)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|در وصف نیاید که چه شیرین دهنست آن|اینست که دور از لب و دندان منست آن}}
{{ب|عارض نتوان گفت که دور قمرست این|بالا نتوان خواند که سرو چمنست آن}}
{{ب|در سرو رسیدست ولیکن به حقیقت|از سرو گذشتست که سیمین بدنست آن}}
{{ب|هرگز نبود جسم بدین حسن و لطافت|گویی همه روحست که در پیرهنست آن}}
{{ب|خالست بر آن صفحه سیمین بناگوش|یا نقطه‌ای از غالیه بر یاسمنست آن}}
{{ب|فی الجمله قیامت تویی امروز در آفاق|در چشم تو پیداست که باب فتنست آن}}
{{ب|گفتم که دل از چنبر زلفت برهانم|ترسم نرهانم که شکن بر شکنست آن}}
{{ب|هر کس که به جان آرزوی وصل تو دارد|دشوار برآید که محقر ثمنست آن}}
{{ب|مردی که ز شمشیر جفا روی بتابد|در کوی وفا مرد مخوانش که زنست آن}}
{{ب|گر خسته دلی نعره زند بر سر کویی|عیبش نتوان گفت که بی خویشتنست آن}}
{{ب|نزدیک من آنست که هر جرم و خطایی|کز صاحب وجه حسن آید حسنست آن}}
{{ب|سعدی سر سودای تو دارد نه سر خویش|هر جامه که عیار بپوشد کفنست آن}}
{{پایان شعر}}

[[رده:غزلیات سعدی]]