نمایش مبدأ برای سعدی (غزلیات)/خوش می‌روی به تنها تن‌ها فدای جانت

{{سرصفحه
| عنوان = [[سعدی (غزلیات)]]
| مؤلف = سعدی
| قسمت =(خوش می‌روی به تنها تن‌ها فدای جانت)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|خوش می‌روی به تنها تن‌ها فدای جانت|مدهوش می‌گذاری یاران مهربانت}}
{{ب|آیینه‌ای طلب کن تا روی خود ببینی|وز حسن خود بماند انگشت در دهانت}}
{{ب|قصد شکار داری یا اتفاق بستان|عزمی درست باید تا می‌کشد عنانت}}
{{ب|ای گلبن خرامان با دوستان نگه کن|تا بگذرد نسیمی بر ما ز بوستانت}}
{{ب|رخت سرای عقلم تاراج شوق کردی|ای دزد آشکارا می‌بینم از نهانت}}
{{ب|هر دم کمند زلفت صیدی دگر بگیرد|پیکان غمزه در دل ز ابروی چون کمانت}}
{{ب|دانی چرا نخفتم تو پادشاه حسنی|خفتن حرام باشد بر چشم پاسبانت}}
{{ب|ما را نمی‌برازد با وصلت آشنایی|مرغی لبقتر از من باید هم آشیانت}}
{{ب|من آب زندگانی بعد از تو می‌نخواهم|بگذار تا بمیرم بر خاک آستانت}}
{{ب|من فتنه زمانم وان دوستان که داری|بی شک نگاه دارند از فتنه زمانت}}
{{ب|سعدی چو دوست داری آزاد باش و ایمن|ور دشمنی بباشد با هر که در جهانت}}
{{پایان شعر}}

[[رده:غزلیات سعدی]]