نمایش مبدأ برای سعدی (غزلیات)/خسرو آنست که در صحبت او شیرینیست

{{سرصفحه
| عنوان = [[سعدی (غزلیات)]]
| مؤلف = سعدی
| قسمت =(خسرو آنست که در صحبت او شیرینیست)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|خسرو آنست که در صحبت او شیرینی‌ست|در بهشتست که همخوابه حورالعینی‌ست}}
{{ب|دولت آنست که امکان فراغت باشد|تکیه بر بالش بی‌دوست نه بس تمکینی‌ست}}
{{ب|همه عالم صنم چین به حکایت گویند|صنم ماست که در هر خم زلفش چین‌ی‌ست}}
{{ب|روی اگر باز کند حلقه سیمین در گوش|همه گویند که این ماهی و آن پروینی‌ست}}
{{ب|گر منش دوست ندارم، همه کس دارد دوست|تا چه وِیسی‌ست که در هر طرفش رامینی‌ست}}
{{ب|سر مویی نظر آخِر به کرم با ما کن|ای که در هر بُن موییت دل مسکینی‌ست}}
{{ب|جز به دیدار توام دیده نمی‌باشد باز|گویی از مهر تو، با هر که جهانم، کینی‌ست}}
{{ب|هر که ماه خُتن و سرو روانت گوید|او هنوز از قد و بالای تو صورت بینی‌ست}}
{{ب|بنده خویشتنم خوان که به شاهی برسم|مگسی را که تو پرواز دهی شاهینی‌ست!}}
{{ب|نام سعدی همه جا رفت به شاهدبازی|وین نه عیبست که در ملت ما تحسینی‌ست}}
{{ب|کافر و کفر و مسلمان و نماز و من و عشق|هر کسی را که تو بینی به سر خود دینی‌ست}}
{{پایان شعر}}

[[رده:غزلیات سعدی]]