نمایش مبدأ برای سعدی (غزلیات)/جزای آن که نگفتیم شکر روز وصال

{{سرصفحه
| عنوان = [[سعدی (غزلیات)]]
| مؤلف = سعدی
| قسمت =(جزای آن که نگفتیم شکر روز وصال)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|جَزای آن که نگفتیم شکر روز وصال|شب فِراق نخفتیم لاجَرَم ز خیال}}
{{ب|بدار یک نفس ای قاید این زمام جمال|که دیده سیر نمی‌گردد از نظر به جمال}}
{{ب|دگر به گوش فراموش عهد سنگین دل|پیام ما که رساند مگر نسیم شِمال؟}}
{{ب|به تیغِ هندی دشمن قتال می‌نکند|چنان که دوست به شمشیرِ غمزه قتال}}
{{ب|جماعتی که نظر را حرام می‌گویند|نظر حرام بکردند و خون خلق حَلال}}
{{ب|غزال اگر به کمند اوفتد عجب نبود|عجب فتادن مردست در کمند غزال}}
{{ب|تو بر کنار فُراتی ندانی این معنی|به راه بادیه دانند قدر آب زلال}}
{{ب|اگر مراد نصیحت کنان ما اینست|که ترک دوست بگوییم تصوریست محال}}
{{ب|به خاک پای تو داند که تا سرم نرود|ز سر به درنرود همچنان امید وصال}}
{{ب|حدیث عشق چه حاجت که بر زبان آری؟|به آب دیده خونین نبشته صورتِ حال}}
{{ب|سخن دراز کشیدیم و همچنان باقیست|که ذکر دوست نیارد به هیچ گونه ملال}}
{{ب|به ناله کار میسر نمی‌شود سعدی|ولیک ناله‌ی بیچارگان خوشست، بنال!}}
{{پایان شعر}}

[[رده:غزلیات سعدی]]