نمایش مبدأ برای سعدی (غزلیات)/تو هیچ عهد نبستی که عاقبت نشکستی

{{سرصفحه
| عنوان = [[سعدی (غزلیات)]]
| مؤلف = سعدی
| قسمت =(تو هیچ عهد نبستی که عاقبت نشکستی)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|تو هیچ عهد نبستی که عاقبت نشکستی|مرا بر آتش سوزان نشاندی و ننشستی}}
{{ب|بنای مهر نمودی که پایدار نماند|مرا به بند ببستی خود از کمند بجستی}}
{{ب|دلم شکستی و رفتی خلاف شرط مودت|به احتیاط رو اکنون که آبگینه شکستی}}
{{ب|چراغ چون تو نباشد به هیچ خانه ولیکن|کس این سرای نبندد در این چنین که تو بستی}}
{{ب|گرم عذاب نمایی به داغ و درد جدایی|شکنجه صبر ندارم بریز خونم و رستی}}
{{ب|بیا که ما سر هستی و کبریا و رعونت|به زیر پای نهادیم و پای بر سر هستی}}
{{ب|گرت به گوشه چشمی نظر بود به اسیران|دوای درد من اول که بی‌گناه بخستی}}
{{ب|هر آن کست که ببیند روا بود که بگوید|که من بهشت بدیدم به راستی و درستی}}
{{ب|گرت کسی بپرستد ملامتش نکنم من|تو هم در آینه بنگر که خویشتن بپرستی}}
{{ب|عجب مدار که سعدی به یاد دوست بنالد|که عشق موجب شوقست و خمر علت مستی}}
{{پایان شعر}}

[[رده:غزلیات سعدی]]