نمایش مبدأ برای سعدی (غزلیات)/بر من که صبوحی زده‌ام خرقه حرامست

{{سرصفحه
| عنوان = [[سعدی (غزلیات)]]
| مؤلف = سعدی
| قسمت =(بر من که صبوحی زده‌ام خرقه حرامست)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|بر من که صبوحی زده‌ام خرقه حرامست|ای مجلسیان راه خرابات کدامست}}
{{ب|هر کس به جهان خرمیی پیش گرفتند|ما را غمت ای ماه پری چهره تمامست}}
{{ب|برخیز که در سایه سروی بنشینیم|کان جا که تو بنشینی بر سرو قیامست}}
{{ب|دام دل صاحب نظرانت خم گیسوست|وان خال بناگوش مگر دانه دامست}}
{{ب|با چون تو حریفی به چنین جای در این وقت|گر باده خورم خمر بهشتی نه حرامست}}
{{ب|با محتسب شهر بگویید که زنهار|در مجلس ما سنگ مینداز که جامست}}
{{ب|غیرت نگذارد که بگویم که مرا کشت|تا خلق ندانند که معشوقه چه نامست}}
{{ب|دردا که بپختیم در این سوز نهانی|وان را خبر از آتش ما نیست که خامست}}
{{ب|سعدی مبر اندیشه که در کام نهنگان|چون در نظر دوست نشینی همه کامست}}
{{پایان شعر}}

[[رده:غزلیات سعدی]]