نمایش مبدأ برای سعدی (غزلیات)/ای که شمشیر جفا بر سر ما آخته‌ای

{{سرصفحه
| عنوان = [[سعدی (غزلیات)]]
| مؤلف = سعدی
| قسمت =(ای که شمشیر جفا بر سر ما آخته‌ای)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|ای که شمشیر جفا بر سر ما آخته‌ای|دشمن از دوست ندانسته و نشناخته‌ای}}
{{ب|من ز فکر تو به خود نیز نمی‌پردازم|نازنینا تو دل از من به که پرداخته‌ای}}
{{ب|چند شب‌ها به غم روی تو روز آوردم|که تو یک روز نپرسیده و ننواخته‌ای}}
{{ب|گفته بودم که دل از دست تو بیرون آرم|بازدیدم که قوی پنجه درانداخته‌ای}}
{{ب|تا شکاری ز کمند سر زلفت نجهد|ز ابروان و مژه‌ها تیر و کمان ساخته‌ای}}
{{ب|لاجرم صید دلی در همه شیراز نماند|که نه با تیر و کمان در پی او تاخته‌ای}}
{{ب|ماه و خورشید و پری و آدمی اندر نظرت|همه هیچند که سر بر همه افراخته‌ای}}
{{ب|با همه جلوه طاووس و خرامیدن کبک|عیبت آنست که بی مهرتر از فاخته‌ای}}
{{ب|هر که می‌بیندم از جور غمت می‌گوید|سعدیا بر تو چه رنجست که بگداخته‌ای}}
{{ب|بیم ماتست در این بازی بیهوده مرا|چه کنم دست تو بردی که دغل باخته‌ای}}
{{پایان شعر}}

[[رده:غزلیات سعدی]]