نمایش مبدأ برای سعدی (غزلیات)/از دست دوست هر چه ستانی شکر بود

{{سرصفحه
| عنوان = [[سعدی (غزلیات)]]
| مؤلف = سعدی
| قسمت =(از دست دوست هر چه ستانی شکر بود)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|از دست دوست هر چه ستانی شکر بود|وز دست غیر دوست تبرزد تبر بود}}
{{ب|دشمن گر آستین گل افشاندت به روی|از تیر چرخ و سنگ فلاخن بتر بود}}
{{ب|گر خاک پای دوست خداوند شوق را|در دیدگان کشند جلای بصر بود}}
{{ب|شرط وفاست آن که چو شمشیر برکشد|یار عزیز جان عزیزش سپر بود}}
{{ب|یا رب هلاک من مکن الا به دست دوست|تا وقت جان سپردنم اندر نظر بود}}
{{ب|گر جان دهی و گر سر بیچارگی نهی|در پای دوست هر چه کنی مختصر بود}}
{{ب|ما سر نهاده‌ایم تو دانی و تیغ و تاج|تیغی که ماه روی زند تاج سر بود}}
{{ب|مشتاق را که سر برود در وفای یار|آن روز روز دولت و روز ظفر بود}}
{{ب|ما ترک جان از اول این کار گفته‌ایم|آن را که جان عزیز بود در خطر بود}}
{{ب|آن کز بلا بترسد و از قتل غم خورد|او عاقلست و شیوه مجنون دگر بود}}
{{ب|با نیم پختگان نتوان گفت سوز عشق|خام از عذاب سوختگان بی‌خبر بود}}
{{ب|جانا دل شکسته سعدی نگاه دار|دانی که آه سوختگان را اثر بود}}
{{پایان شعر}}

[[رده:غزلیات سعدی]]