نمایش مبدأ برای رودکی (باب هقتم)/شبی دیرند و ظلمت را مهیا

{{سرصفحه
| عنوان = [[رودکی (باب هقتم)]]
| مؤلف = رودکی
| قسمت =(شبی دیرند و ظلمت را مهیا)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{ب|شبی دیرند و ظلمت را مهیا|چو نابینا درو دو چشم بینا}}
{{ب|درنگ آر ای سپهر چرخ وارا|کیاخن ترت باید کرد کارا}}
{{ب|چراغان در شب چک آن چنان شد|که گیتی رشک هفتم آسمان شد}}
{{ب|چو یاوندان به مجلس می گرفتند|ز مجلس مست چون گشتند رفتند}}
{{ب|نیارم بر کسی این راز بگشود|مرا از خال هندوی تو بفنود}}
{{ب|اگرچه در وفا بی شبهی و دیس|نمی‌دانی تو قدر من ازندیس}}
{{ب|بود زودا، که آیی نیک خاموش|چو مرغابی زنی در آب پاغوش}}
{{ب|الهی، از خودم بستان و گم کن|به نور پاک بر من اشتلم کن}}
{{ب|سر سرو قدش شد باژگونه|دو تا شد پشت او همچون درونه}}
{{ب|تو ازفرغول باید دور باشی|شوی دنبال کار و جان خراشی}}
{{ب|به راه اندر همی شد شاهراهی|رسید او تا به نزد پادشاهی}}
{{ب|بهشت آیین سرایی را بپرداخت|زهر گونه درو تمثال‌ها ساخت}}
{{ب|ز عود و چندن او را آستانه|درش سیمین و زرین پالکانه}}
{{پایان شعر}}