نمایش مبدأ برای دیوان شمس/یکی دودی پدید آمد سحرگاهی به هامونی

{{سرصفحه
| عنوان = [[دیوان شمس (غزلیات)]]
| مؤلف = مولوی
| قسمت =(یکی دودی پدید آمد سحرگاهی به هامونی)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|یکی دودی پدید آمد سحرگاهی به هامونی|دل عشاق چون آتش تن عشاق کانونی}}
{{ب|بیا بخرام و دامن کش در آن دود و در آن آتش|که می‌سوزد در آن جا خوش به هر اطراف ذاالنونی}}
{{ب|چو شمعی برفروزی تو ایا اقبال و روزی تو|چو چونی را بسوزی تو درآید جان بی‌چونی}}
{{ب|نیاید جز ز مه رویی طواف برج‌ها کردن|که مادون را رها کردن نباشد کار هر دونی}}
{{ب|برو تو دست اندازان به سوی شاه چون باران|ببینی بحر را تازان در آن بحر پر از خونی}}
{{ب|چه لاله است و گل و ریحان از آن خون رسته در بستان|ببینی و بشوید جان دو دست خود به صابونی}}
{{ب|چو دررفتی در آن مخزن منزه از در و روزن|چو عیسی سوزنت گردد حجب چون گنج قارونی}}
{{ب|ببینی شاه قدوسی بیابی بی‌دهن بوسی|ز سر خضر چون موسی شوی در فقر هارونی}}
{{ب|چو آبی ساکن و خفته و چون موجی برآشفته|به بحر کم زنان رفته شده اندر کم افزونی}}
{{ب|چو اندر شه نظر کردی ز مستی آن چنان گردی|که گویی تو مگر خوردی هزاران رطل افیونی}}
{{ب|چو دیدی شمس تبریزی ز جان کردی شکرریزی|در آن دم هر دو جا باشی درون مصر و بیرونی}}
{{پایان شعر}}

[[رده:دیوان شمس]]