نمایش مبدأ برای دیوان شمس/گرم درآ و دم مده ساقی بردبار من

{{سرصفحه
| عنوان = [[دیوان شمس (غزلیات)]]
| مؤلف = مولوی
| قسمت =(گرم درآ و دم مده ساقی بردبار من)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|گرم درآ و دم مده ساقی بردبار من|ای دم تو ندیم من ای رخ تو بهار من}}
{{ب|هین که خروس بانگ زد بوی صبوح می دهد|بر کف همچو بحر نه بلبله عقار من}}
{{ب|گریه به باده خنده کن مرده به باده زنده کن|چونک چنین کنی بتا بس به نواست کار من}}
{{ب|بند من است مشتبه باز گشا گره گره|تا که برهنه‌تر شود خفیه و آشکار من}}
{{ب|ترک حیا و شرم کن پشت مراد گرم کن|پشت من و پناه من خویش من و تبار من}}
{{ب|نیست قبول مست تو باده ز غیر دست تو|آن رخ من چو گل کند وان شکند خمار من}}
{{ب|داد هزار جان بده باده آسمان بده|تا که پرد همای جان مست سوی مطار من}}
{{ب|جان برهد ز کنده‌ها زین همه تخته بندها|مقعد صدق بررود صادق حق گزار من}}
{{ب|باده ده و نهان بده از ره عقل و جان بده|تا نرسد به هر کسی عشرت و کار و بار من}}
{{ب|چشم عوام بسته به روح ز شهر رسته به|فتنه و شر نشسته به ای شه باوقار من}}
{{ب|باده همی‌زند لمع جان هزار با طمع|مست و پیاده می طپد گرد می سوار من}}
{{ب|دست بدار از این قدح گیر عوض از آن فرج|تا بزند بر اندهت تابش ابتشار من}}
{{ب|هیچ نیرزد این میش نی غلیان و نی قیش|این بفروش و باده بین باده بی‌کنار من}}
{{ب|دست نلرزدت از این بی‌خرد خوش رزین|جام گزین و می ببین از کف شهریار من}}
{{ب|پر ز حیات جام او مشک و عبر ختام او|دیو و پری غلام او چستی و انتشار من}}
{{ب|برجه ساقیا تو گو چون تو صفت کننده کو|ای که ز لطف نسج او سخت درید تار من}}
{{پایان شعر}}