نمایش مبدأ برای دیوان شمس/کسی کو را بود در طبع سستی

{{سرصفحه
| عنوان = [[دیوان شمس (غزلیات)]]
| مؤلف = مولوی
| قسمت =(کسی کو را بود در طبع سستی)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|کسی کو را بود در طبع سستی|نخواهد هیچ کس را تندرستی}}
{{ب|مده دامن به دستان حسودان|که ایشان می‌کشندت سوی پستی}}
{{ب|زیانتر خویش را و دیگران را|نباشد چون حسد در جمله هستی}}
{{ب|هلا بشکن دل و دام حسودان|وگر نی پشت بخت خود شکستی}}
{{ب|از این اخوان چو ببریدی چو یوسف|عزیز مصری و از گرگ رستی}}
{{ب|اگر حاسد دو پایت را ببوسد|به باطن می‌زند خنجر دودستی}}
{{ب|ندارد مهر مهره او چه گشتی|ندارد دل دل اندر وی چه بستی}}
{{ب|اگر در حصن تقوا راه یابی|ز حاسد وز حسد جاوید رستی}}
{{ب|اگر چه شیرگیری ترک او کن|نه آن شیر است کش گیری به مستی}}
{{پایان شعر}}