نمایش مبدأ برای دیوان شمس/چو عشق آمد که جان با من سپاری

{{سرصفحه
| عنوان = [[دیوان شمس (غزلیات)]]
| مؤلف = مولوی
| قسمت =(چو عشق آمد که جان با من سپاری)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|چو عشق آمد که جان با من سپاری|چرا زوتر نگویی کری آری}}
{{ب|جهان سوزید ز آتش‌های خوبان|جمال عشق و روی عشق باری}}
{{ب|چو جان بیند جمال عشق گوید|شدم از دست و دست از من نداری}}
{{ب|بدیدم عشق را چون برج نوری|درون برج نوری اه چه ناری}}
{{ب|چو اشترمرغ جان‌ها گرد آن برج|غذاشان آتشی بس خوشگواری}}
{{ب|ز دور استاده جانم در تماشا|به پیش آمد مرا خوش شهسواری}}
{{ب|یکی رویی چو ماهی ماه سوزی|یکی مریخ چشمی پرخماری}}
{{ب|که جان‌ها پیش روی او خیالی|جهان در پای اسب او غباری}}
{{ب|همی‌رست از غبار نعل اسبش|بیابان در بیابان خوش عذاری}}
{{ب|همی‌تازید عقلم اندک اندک|همی‌پرید از سر چون طیاری}}
{{ب|همین دانم دگر از من مپرسید|که صد من نیست آن جا در شماری}}
{{ب|من آن آبم که ریگ عشق خوردش|چه ریگی بلک بحر بی‌کناری}}
{{ب|چو لاله کفته‌ای در شهر تبریز|شدم بر دست شمس الدین نگاری}}
{{پایان شعر}}