نمایش مبدأ برای دیوان شمس/چون نظر کردن همه اوصاف خوب اندر دلست

{{سرصفحه
| عنوان = [[دیوان شمس (غزلیات)]]
| مؤلف = مولوی
| قسمت =(چون نظر کردن همه اوصاف خوب اندر دلست)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|چون نظر کردن همه اوصاف خوب اندر دلست|وین همه اوصاف رسوا معدنش آب و گلست}}
{{ب|از هوا و شهوت ای جان آب و گل می صد شود|مشکل این ترک هوا و کاشف هر مشکلست}}
{{ب|وین تعلل بهر ترکش دافع صد علتست|چون بشد علت ز تو پس نقل منزل منزلست}}
{{ب|لیک شرطی کن تو با خود تا که شرطی نشکنی|ور نه علت باقی و درمانت محو و زایلست}}
{{ب|چونک طبعت خو کند با شرط تندش بعد از آن|صد هزاران حاصل جان از درونت حاصلست}}
{{ب|پس تو را آیینه گردد این دل آهن چنانک|هر دمی رویی نماید روی آن کو کاهلست}}
{{ب|پس تو را مطرب شود در عیش و هم ساقی شود|آن امانت چونک شد محمول جان را حاملست}}
{{ب|فارغ آیی بعد از آن از شغل و هم از فارغی|شهره گردد از تو آن گنجی که آن بس خاملست}}
{{ب|گر چه حلواها خوری شیرین نگردد جان تو|ذوق آن برقی بود تا در دهان آکلست}}
{{ب|این طبیعت کور و کر گر نیست پس چون آزمود|کاین حجاب و حائل‌ست آن سوی آن چون مایلست}}
{{ب|لیک طبع از اصل رنج و غصه‌ها بررسته‌ست|در پی رنج و بلاها عاشق بی‌طایلست}}
{{ب|در تواضع‌های طبعت سر نخوت را نگر|و اندر آن کبرش تواضع‌های بی‌حد شاکلست}}
{{ب|هر حدیث طبع را تو پرورش‌هایی بدش|شرح و تأویلی بکن وادانک این بی‌حائلست}}
{{ب|هر یکی بیتی جمال بیت دیگر دانک هست|با مید این طریقت ره روان را شاغلست}}
{{ب|ور تو را خوف مطالب باشد از اشهادها|از خدا می‌خواه شیرینی اجل کان آجلست}}
{{ب|هر طرف رنجی دگرگون فرض کن آن گاه برو|جز به سوی بی‌سوی‌ها کان دگر بی‌حاصلست}}
{{ب|تو وثاق مار آیی از پی ماری دگر|غصه ماران ببینی زانک این چون سلسله‌ست}}
{{ب|تا نگویی مار را از خویش عذری زهرناک|وان گهت او متهم دارد که این هم باطلست}}
{{ب|از حدیث شمس دین آن فخر تبریز صفا|آن مزاجش گرم باید کاین نه کار پلپلست}}
{{پایان شعر}}