نمایش مبدأ برای دیوان شمس/پروانه شد در آتش گفتا که همچنین کن

{{سرصفحه
| عنوان = [[دیوان شمس (غزلیات)]]
| مؤلف = مولوی
| قسمت =(پروانه شد در آتش گفتا که همچنین کن)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|پروانه شد در آتش گفتا که همچنین کن|می‌سوخت و پر همی‌زد بر جا که همچنین کن}}
{{ب|شمع و فتیله بسته با گردن شکسته|می‌گفت نرم نرمک با ما که همچنین کن}}
{{ب|مومی که می‌گدازد با سوز می بسازد|در تف و تاب داده خود را که همچنین کن}}
{{ب|گر سیم و زر فشانی در سود این جهانی|سودت ندارد آن‌ها الا که همچنین کن}}
{{ب|دامان پر ز گوهر کرد و نشست بر سر|وز رشک تلخ گشته دریا که همچنین کن}}
{{ب|از نیک و بد بریده وز دام‌ها پریده|بر کوه قاف رفته عنقا که همچنین کن}}
{{ب|رخساره پاک کرده دراعه چاک کرده|با خار صبر کرده گل‌ها که همچنین کن}}
{{ب|صد ننگ و نام هشته با عقل خصم گشته|بر مغزها دویده صهبا که همچنین کن}}
{{ب|خالی شده‌ست و ساده نه چشم برگشاده|لب بر لبش نهاده سرنا که همچنین کن}}
{{ب|چل سال چشم آدم در عذر داشت ماتم|گفته به کودکانش بابا که همچنین کن}}
{{ب|خاموش باش و صابر عبرت بگیر آخر|خامش شده‌ست و گریان خارا که همچنین کن}}
{{ب|تبریز شمس دین را بین کز ضیای جانی|پر کرده از جلالت صحرا که همچنین کن}}
{{پایان شعر}}