نمایش مبدأ برای دیوان شمس/وقتی خوشست ما را لابد نبید باید

{{سرصفحه
| عنوان = [[دیوان شمس (غزلیات)]]
| مؤلف = مولوی
| قسمت =(وقتی خوشست ما را لابد نبید باید)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|وقتی خوشست ما را لابد نبید باید|وقتی چنین به جانی جامی خرید باید}}
{{ب|ما را نبید و باده از خم غیب آید|ما را مقام و مجلس عرش مجید باید}}
{{ب|هر جا فقیر بینی با وی نشست باید|هر جا زحیر بینی از وی برید باید}}
{{ب|بگریز از آن فقیری کو بند لوت باشد|ما را فقیر معنی چون بایزید باید}}
{{ب|از نور پاک چون زاد او باز پاک خواهد|و آنک از حدث بزاید او را پلید باید}}
{{ب|اما چو قلب و نیکو ماننده‌اند با هم|پیش چراغ یزدان آن را گزید باید}}
{{ب|بر دل نهاد قفلی یزدان و ختم کردش|از بهر فتح این در در غم طپید باید}}
{{ب|سگ چون به کوی خسبد از قفل در چه باکش|اصحاب خانه‌ها را فتح کلید باید}}
{{ب|سالی دو عید کردن کار عوام باشد|ما صوفیان جان را هر دم دو عید باید}}
{{ب|جان گفت من مریدم زاینده جدیدم|زایندگان نو را رزق جدید باید}}
{{ب|ما را از آن مفازه عیشیست تازه تازه|آن را که تازه نبود او را قدید باید}}
{{ب|ای آمده چو سردان اندر سماع مردان|زنده ز شخص مرده آخر بدید باید}}
{{ب|گر زانک چوب خشکی جز ز آتشی نخنبی|ور زانک شاخ سبزی آخر خمید باید}}
{{ب|آن ذوق را گرفتم پستان مادر آمد|بنهاد در دهانت آخر مکید باید}}
{{ب|خامش که در فصاحت عمر عزیز بردی|در روضه خموشان چندی چرید باید}}
{{ب|ای شمس حق تبریز در گفتنم کشیدی|روزی دو در خموشی دم درکشید باید}}
{{پایان شعر}}