نمایش مبدأ برای دیوان شمس/می تلخی که تلخی‌ها بدو گردد همه شیرین

{{سرصفحه
| عنوان = [[دیوان شمس (غزلیات)]]
| مؤلف = مولوی
| قسمت =(می تلخی که تلخی‌ها بدو گردد همه شیرین)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|می تلخی که تلخی‌ها بدو گردد همه شیرین|بت چینی که نگذارد که افتد بر رخ ما چین}}
{{ب|میش هر دم همی‌گوید که آب خضر را درکش|رخش هر لحظه می‌گوید که گلزار مخلد بین}}
{{ب|زبان چرب او کرد درختانی پر از زیتون|لب شیرین او خواند به افسون سوره والتین}}
{{ب|ایا من عشق خدیه یذیب الف حور العین|هواه کاشف البلوی کعسق او یاسین}}
{{ب|شعاع وجهه یعلو علی شمس الضحی نورا|کمال ساده الوافی یفوق الطور فی المتکین}}
{{ب|فکم من عاشق اردی مقال الحب زر غبا|و کم من میت احیا محیاه کیوم الدین}}
{{ب|همی‌گوید مگو چیزی وگر نی هست تمییزی|که زنده کردمی هر دم هزاران مرده زین تلقین}}
{{ب|سکوتی عند احرار غدا کشاف اسرار|وراء الحرف معلوم بیان النور فی التعیین}}
{{ب|چو می‌گوید بگو حاجت دهد گوشی بدین امت|که او ناگفته دریابد چو گوش غیب گو آمین}}
{{ب|سکتنا یا صبا نجد فبلغ انت ما تدری|و ترجم ما کتمناه لاهل الحی حتی حین}}
{{پایان شعر}}

[[رده:دیوان شمس]]