نمایش مبدأ برای دیوان شمس/می‌رسد یوسف مصری همه اقرار دهید

{{سرصفحه
| عنوان = [[دیوان شمس (غزلیات)]]
| مؤلف = مولوی
| قسمت =(می‌رسد یوسف مصری همه اقرار دهید)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|می‌رسد یوسف مصری همه اقرار دهید|می‌خرامد چو دو صد تنگ شکر بار دهید}}
{{ب|جان بدان عشق سپارید و همه روح شوید|وز پی صدقه از آن رنگ به گلزار دهید}}
{{ب|جمع رندان و حریفان همه یک رنگ شدیم|گروی‌ها بستانید و به بازار دهید}}
{{ب|تا که از کفر و ز ایمان بنماند اثری|این قدح را ز می‌شرع به کفار دهید}}
{{ب|اول این سوختگان را به قدح دریابید|و آخرالامر بدان خواجه هشیار دهید}}
{{ب|در کمینست خرد می‌نگرد از چپ و راست|قدح زفت بدان پیرک طرار دهید}}
{{ب|هر کی جنس است بر این آتش عشاق نهید|هر چه نقدست به سرفتنه اسرار دهید}}
{{ب|کار و بار از سر مستی و خرابی ببرید|خویش را زود به یک بار بدین کار دهید}}
{{ب|آتش عشق و جنون چون بزند بر ناموس|سر و دستار به یک ریشه دستار دهید}}
{{ب|جان‌ها را بگذارید و در آن حلقه روید|جامه‌ها را بفروشید و به خمار دهید}}
{{ب|می فروشیست سیه کار و همه عور شدیم|پیرهن نیست کسی را مگر ایزار دهید}}
{{ب|حاش لله که به تن جامه طمع کرده بود|آن بهانه‌ست دل پاک به دلدار دهید}}
{{ب|طالب جان صفا جامه چرا می‌خواهد|و آنک برده‌ست تن و جامه به ایثار دهید}}
{{ب|عنکبوتیست ز شهوت که تو را پرده کشد|جامه و تن زر و سر جمله به یک بار دهید}}
{{ب|تا ببینید پس پرده یکی خورشیدی|شمس تبریز کز او دیده به دیدار دهید}}
{{پایان شعر}}