نمایش مبدأ برای دیوان شمس/مجوی شادی چون در غمست میل نگار

{{سرصفحه
| عنوان = [[دیوان شمس (غزلیات)]]
| مؤلف = مولوی
| قسمت =(مجوی شادی چون در غمست میل نگار)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|مجوی شادی چون در غمست میل نگار|که در دو پنجه شیری تو ای عزیز شکار}}
{{ب|اگر چه دلبر ریزد گلابه بر سر تو|قبول کن تو مر آن را به جای مشک تتار}}
{{ب|درون تو چو یکی دشمنیست پنهانی|بجز جفا نبود هیچ دفع آن سگسار}}
{{ب|کسی که بر نمدی چوب زد نه بر نمدست|ولی غرض همه تا آن برون شود ز غبار}}
{{ب|غبارهاست درون تو از حجاب منی|همی‌برون نشود آن غبار از یک بار}}
{{ب|به هر جفا و به هر زخم اندک اندک آن|رود ز چهره دل گه به خواب و گه بیدار}}
{{ب|اگر به خواب گریزی به خواب دربینی|جفای یار و سقط‌های آن نکوکردار}}
{{ب|تراش چوب نه بهر هلاکت چوبست|برای مصلحتی راست در دل نجار}}
{{ب|از این سبب همه شر طریق حق خیرست|که عاقبت بنماید صفاش آخر کار}}
{{ب|نگر به پوست که دباغ در پلیدی‌ها|همی‌بمالد آن را هزار بار هزار}}
{{ب|که تا برون رود از پوست علت پنهان|اگر چه پوست نداند ز اندک و بسیار}}
{{ب|تو شمس مفخر تبریز چاره‌ها داری|شتاب کن که تو را قدرتیست در اسرار}}
{{پایان شعر}}