نمایش مبدأ برای دیوان شمس/مجلس خوش کن از آن دو پاره چوب

{{سرصفحه
| عنوان = [[دیوان شمس (غزلیات)]]
| مؤلف = مولوی
| قسمت =(مجلس خوش کن از آن دو پاره چوب)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|مجلس خوش کن از آن دو پاره چوب|عود را درسوز و بربط را بکوب}}
{{ب|این ننالد تا نکوبی بر رگش|وان دگر در نفی و در سوزست خوب}}
{{ب|مجلسی پرگرد بر خاشاک فکر|خیز ای فراش فرش جان بروب}}
{{ب|تا نسوزی بوی ندهد آن بخور|تا نکوبی نفع ندهد این حبوب}}
{{ب|نیر اعظم بدان شد آفتاب|کو در آتش خانه دارد بی‌لغوب}}
{{ب|ماه از آن پیک و محاسب می‌شود|کو نیاساید ز سیران و رکوب}}
{{ب|عود خلقانند این پیغامبران|تا رسدشان بوی علام الغیوب}}
{{ب|گر به بو قانع نه‌ای تو هم بسوز|تا که معدن گردی ای کان عیوب}}
{{ب|چون بسوزی پر شود چرخ از بخور|چون بسوزد دل رسد وحی القلوب}}
{{ب|حد ندارد این سخن کوتاه کن|گر چه جان گلستان آمد جنوب}}
{{ب|صاحب العودین لا تهملهما|حرقن ذا حرکن ذا للکروب}}
{{ب|من یلج بین السکاری لا یفق|من یذق من راح روح لا یتوب}}
{{ب|اغتنم بالراح عجل و استعد|من خمار دونه شق الجیوب}}
{{ب|این تنجو ان سلطان الهوی|جاذب العشاق جبار طلوب}}
{{پایان شعر}}