نمایش مبدأ برای دیوان شمس/عاشق چو منی باید می‌سوزد و می‌سازد

{{سرصفحه
| عنوان = [[دیوان شمس (غزلیات)]]
| مؤلف = مولوی
| قسمت =(عاشق چو منی باید می‌سوزد و می‌سازد)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{ب|عاشق چو منی باید می‌سوزد و می‌سازد|ور نی مثل کودک تا کعب همی‌بازد}}
{{ب|مه رو چو تویی باید ای ماه غلام تو|تا بر همه مه رویان می‌چربد و می‌نازد}}
{{ب|عاشق چو منی باید کز مستی و بی‌خویشی|با خلق نپیوندد با خویش نپردازد}}
{{ب|فارس چو تویی باید ای شاه سوار من|کز وهم و گمان زان سو می‌راند و می‌تازد}}
{{ب|عشق آب حیات آمد برهاندت از مردن|ای شاه که او خود را در عشق دراندازد}}
{{ب|چون شاخ زرست این جان می‌کش به خودش می‌دان|چندان که کشش بیند سوی تو همی‌یازد}}
{{ب|باری دل و جان من مستست در آن معدن|هر روز چو نوعشقان فرهنگ نو آغازد}}
{{ب|چون چنگ شوی از غم خم داده وانگه او|در بر کشدت شیرین بی‌واسطه بنوازد}}
{{ب|آن آهوی مفتونش چون تازه شود خونش|آن شیر بدان آهو در میمنه بگرازد}}
{{ب|شمس الحق تبریزی بر شمس فلک روزی|باشد که طراز نو شعشاع تو بطرازد}}
{{پایان شعر}}

[[رده:دیوان شمس]]