نمایش مبدأ برای دیوان شمس/سرمست شد نگارم بنگر به نرگسانش

{{سرصفحه
| عنوان = [[دیوان شمس (غزلیات)]]
| مؤلف = مولوی
| قسمت =(سرمست شد نگارم بنگر به نرگسانش)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|سرمست شد نگارم بنگر به نرگسانش|مستانه شد حدیثش پیچیده شد زبانش}}
{{ب|گه می‌فتد از این سو گه می‌فتد از آن سو|آن کس که مست گردد خود این بود نشانش}}
{{ب|چشمش بلای مستان ما را از او مترسان|من مستم و نترسم از چوب شحنگانش}}
{{ب|ای عشق الله الله سرمست شد شهنشه|برجه بگیر زلفش درکش در این میانش}}
{{ب|اندیشه‌ای که آید در دل ز یار گوید|جان بر سرش فشانم پرزر کنم دهانش}}
{{ب|آن روی گلستانش وان بلبل بیانش|وان شیوه‌هاش یا رب تا با کیست آنش}}
{{ب|این صورتش بهانه‌ست او نور آسمانست|بگذر ز نقش و صورت جانش خوشست جانش}}
{{ب|دی را بهار بخشد شب را نهار بخشد|پس این جهان مرده زنده‌ست از آن جهانش}}
{{پایان شعر}}