نمایش مبدأ برای دیوان شمس/رندان همه جمعند در این دیر مغانه

{{سرصفحه
| عنوان = [[دیوان شمس (غزلیات)]]
| مؤلف = مولوی
| قسمت =(رندان همه جمعند در این دیر مغانه)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|رندان همه جمعند در این دیر مغانه|درده تو یکی رطل بدان پیر یگانه}}
{{ب|خون ریزبک عشق در و بام گرفته‌ست|و آن عقل گریزان شده از خانه به خانه}}
{{ب|یک پرده برانداخته آن شاهد اعظم|از پرده برون رفته همه اهل زمانه}}
{{ب|آن جنس که عشاق در این بحر فتادند|چه جای امان باشد و چه جای امانه}}
{{ب|کی سرد شود عشق ز آواز ملامت|هرگز نرمد شیر ز فریاد زنانه}}
{{ب|پر کن تو یکی رطل ز می‌های خدایی|مگذار خدایان طبیعت به میانه}}
{{ب|اول بده آن رطل بدان نفس محدث|تا ناطقه‌اش هیچ نگوید ز فسانه}}
{{ب|چون بند شود نطق یکی سیل درآید|کز کون و مکان هیچ نبینی تو نشانه}}
{{ب|شمس الحق تبریز چه آتش که برافروخت|احسنت زهی آتش و شاباش زبانه}}
{{پایان شعر}}