نمایش مبدأ برای دیوان شمس/دل چه خورده‌ست عجب دوش که من مخمورم

{{سرصفحه
| عنوان = [[دیوان شمس (غزلیات)]]
| مؤلف = مولوی
| قسمت =(دل چه خورده‌ست عجب دوش که من مخمورم)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|دل چه خورده‌ست عجب دوش که من مخمورم|یا نمکدان کی دیده‌ست که من در شورم}}
{{ب|هر چه امروز بریزم شکنم تاوان نیست|هر چه امروز بگویم بکنم معذورم}}
{{ب|بوی جان هر نفسی از لب من می آید|تا شکایت نکند جان که ز جانان دورم}}
{{ب|گر نهی تو لب خود بر لب من مست شوی|آزمون کن که نه کمتر ز می انگورم}}
{{ب|ساقیا آب درانداز مرا تا گردن|زانک اندیشه چو زنبور بود من عورم}}
{{ب|شب گه خواب از این خرقه برون می آیم|صبح بیدار شوم باز در او محشورم}}
{{ب|هین که دجال بیامد بگشا راه مسیح|هین که شد روز قیامت بزن آن ناقورم}}
{{ب|گر به هوش است خرد رو جگرش را خون کن|ور نه پاره‌ست دلم پاره کن از ساطورم}}
{{ب|باده آمد که مرا بیهده بر باد دهد|ساقی آمد به خرابی تن معمورم}}
{{ب|روز و شب حامل می گشته که گویی قدحم|بی‌کمر چست میان بسته که گویی مورم}}
{{ب|سوی خم آمده ساغر که بکن تیمارم|خم سر خویش گرفته‌ست که من رنجورم}}
{{ب|ما همه پرده دریده طلب می رفته|می نشسته به بن خم که چه من مستورم}}
{{ب|تو که مست عنبی دور شو از مجلس ما|که دلت را ز جهان سرد کند کافورم}}
{{ب|چون تنم را بخورد خاک لحد چون جرعه|بر سر چرخ جهد جان که نه جسمم نورم}}
{{ب|نیم آن شاه که از تخت به تابوت روم|خالدین ابدا شد رقم منشورم}}
{{ب|اگر آمیخته‌ام هم ز فرح ممزوجم|وگر آویخته‌ام هم رسن منصورم}}
{{ب|جام فرعون نگیرم که دهان گنده کند|جان موسی است روان در تن همچون طورم}}
{{ب|هله خاموش که سرمست خموش اولیتر|من فغان را چه کنم نی ز لبش مهجورم}}
{{ب|شمس تبریز که مشهورتر از خورشید است|من که همسایه شمسم چو قمر مشهورم}}
{{پایان شعر}}