نمایش مبدأ برای دیوان شمس/درخت و برگ برآید ز خاک این گوید

{{سرصفحه
| عنوان = [[دیوان شمس (غزلیات)]]
| مؤلف = مولوی
| قسمت =(درخت و برگ برآید ز خاک این گوید)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|درخت و برگ برآید ز خاک این گوید|که خواجه هر چه بکاری تو را همان روید}}
{{ب|تو را اگر نفسی ماند جز که عشق مکار|که چیست قیمت مردم هر آنچ می‌جوید}}
{{ب|بشو دو دست ز خویش و بیا بخوان بنشین|که آب بهر وی آمد که دست و رو شوید}}
{{ب|زهی سلیم که معشوق او به خانه اوست|به سوی خانه نیاید گزاف می‌پوید}}
{{ب|به سوی مریم آید دوانه گر عیسیست|وگر خر است بهل تا کمیز خر بوید}}
{{ب|کسی که همره ساقیست چون بود هشیار|چرا نباشد لمتر چرا نیفزوید}}
{{ب|کسی که کان عسل شد ترش چرا باشد|کسی که مرده ندارد بگو چرا موید}}
{{ب|تو را بگویم پنهان که گل چرا خندد|که گلرخیش به کف گیرد و بینبوید}}
{{ب|بگو غزل که به صد قرن خلق این خوانند|نسیج را که خدا بافت آن نفرسوید}}
{{پایان شعر}}