نمایش مبدأ برای دیوان شمس/خوش بود گر کاهلی یک سو نهی

{{سرصفحه
| عنوان = [[دیوان شمس (غزلیات)]]
| مؤلف = مولوی
| قسمت =(خوش بود گر کاهلی یک سو نهی)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{ب|خوش بود گر کاهلی یک سو نهی|وز همه یاران تو زوتر برجهی}}
{{ب|هست سرتیزی شعار شیر نر|هست دم داری در این ره روبهی}}
{{ب|برفروز آتش زنه در دست توست|یوسفت با توست اگر خود در چهی}}
{{ب|گر غروب آمد به گور اندرشدی|باز طالع شو ز مشرق چون مهی}}
{{ب|گرم شد آن یخ ز جنبش بس گداخت|پس بجنب ای قد تو سرو سهی}}
{{ب|برجهان تو اسب را ترکانه زود|که به گوش توست خوب خرگهی}}
{{ب|سارعوا فرمود پس مردانه رو|گفت شاهنشاه جان نبود تهی}}
{{ب|همچو زهره ناله کن هر صبحگاه|وآنگه از خورشید بین شاهنشهی}}
{{ب|بدر هر شب در روش لاغرتر است|بعد کاهش یافت آن مه فربهی}}
{{ب|وقت دوری شاه پروردت به لطف|تا چه‌ها بخشد چو باشی درگهی}}
{{ب|بس کن آخر توبه کردی از مقال|در خموشی‌هاست دخل آگهی}}
{{پایان شعر}}