نمایش مبدأ برای دیوان شمس/خضری که عمر ز آبت بکشد دراز گردد

{{سرصفحه
| عنوان = [[دیوان شمس (غزلیات)]]
| مؤلف = مولوی
| قسمت =(خضری که عمر ز آبت بکشد دراز گردد)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|خضری که عمر ز آبت بکشد دراز گردد|در مرگ برخورنده ابدا فرازگردد}}
{{ب|چو نظر کنی به بالا سوی آسمان اعلا|دو هزار در ز رحمت ز بهشت باز گردد}}
{{ب|چو فتاد سایه تو سوی مفسدان مجرم|همه جرم‌های ایشان چله و نماز گردد}}
{{ب|چو رکاب مصطفایی سوی عفو روی آرد|دو هزار بولهب هم خوش و پرنیاز گردد}}
{{ب|چو دو دست همچو بحرت به کرم گهرفشان شد|رخ چون زرم زر آرد که به گرد گاز گردد}}
{{ب|کف تست کیمیایی لب بحر کبریایی|چه عجب که نیم حبه ز کفت رکاز گردد}}
{{ب|دو هزار جان و دیده ز فزع عنان کشیده|چو صلای وصل آید گه ترک تاز گردد}}
{{ب|همه زهر دین و دنیا ز تو شهد و نوش آمد|غم و درد سینه سوزان ز تو دلنواز گردد}}
{{ب|همه دامن تو گیرد دل و این قدر نداند|که به گرد شیر آهو به صد احتراز گردد}}
{{ب|در وصل چون ببستی و به لامکان نشستی|ز کجا رسد گشایش چو دری فراز گردد}}
{{ب|خمش و سخن رها کن جز اله را تو لا کن|به فنا چو ساز گیری همه کارساز گردد}}
{{پایان شعر}}