نمایش مبدأ برای دیوان شمس/خداوندا چو تو صاحب قران کو

{{سرصفحه
| عنوان = [[دیوان شمس (غزلیات)]]
| مؤلف = مولوی
| قسمت =(خداوندا چو تو صاحب قران کو)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|خداوندا چو تو صاحب قران کو|برابر با مکان تو مکان کو}}
{{ب|زمان محتاج و مسکین تو باشد|تو را حاجت به دوران و زمان کو}}
{{ب|کسی کو گفت دیدم شمس دین را|سالش کن که راه آسمان کو}}
{{ب|در آن دریا مرو بی‌امر دریا|نمی‌ترسی برای تو ضمان کو}}
{{ب|مگر بی‌قصد افتی کو کریم است|خطاکن را ز عفو او غمان کو}}
{{ب|چو سجده کرد آیینه مر او را|بر آن آیینه زنگار گمان کو}}
{{ب|همو تیر است همو اسپر همو قوس|چه گفتم آن طرف تیر و کمان کو}}
{{ب|هر آن جسمی که از لطفش نظر یافت|نظیرش در ولایت‌های جان کو}}
{{ب|بجز از روی عجز و فقر و تسلیم|ببرده سر از او از انس و جان کو}}
{{ب|ز غیرت حق شد حارس و گر نی|مر او را از کی بیم است پاسبان کو}}
{{ب|به پیشانی جانا داغ مهرش|کسی بی‌داغ مهرش در قران کو}}
{{ب|به نوبتگاه او بین صف کشیده|به خدمت گر همی‌جویی مهان کو}}
{{ب|نباشد خنده جز از زعفرانش|بجز از عشق رویش شادمان کو}}
{{ب|بجز از هجر آن مخدوم جانی|دل و جان را به عالم اندهان کو}}
{{ب|خداوند شمس دین از بهر الله|که لایق در ثنای او دهان کو}}
{{ب|زبان و جان من با وصل او رفت|به شرح خاک تبریزم زبان کو}}
{{ب|همه کان هست محتاج خریدار|بدان حد بی‌نیازی هیچ کان کو}}
{{پایان شعر}}