نمایش مبدأ برای دیوان شمس/جامه سیه کرد کفر نور محمد رسید

{{سرصفحه
| عنوان = [[دیوان شمس (غزلیات)]]
| مؤلف = مولوی
| قسمت =(جامه سیه کرد کفر نور محمد رسید)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|جامه سیه کرد کفر نور محمد رسید|طبل بقا کوفتند ملک مخلد رسید}}
{{ب|روی زمین سبز شد جیب درید آسمان|بار دگر مه شکافت روح مجرد رسید}}
{{ب|گشت جهان پرشکر بست سعادت کمر|خیز که بار دگر آن قمرین خد رسید}}
{{ب|دل چو سطرلاب شد آیت هفت آسمان|شرح دل احمدی هفت مجلد رسید}}
{{ب|عقل معقل شبی شد بر سلطان عشق|گفت به اقبال تو نفس مقید رسید}}
{{ب|پیک دل عاشقان رفت به سر چون قلم|مژده همچون شکر در دل کاغد رسید}}
{{ب|چند کند زیر خاک صبر روان‌های پاک|هین ز لحد برجهید نصر مید رسید}}
{{ب|طبل قیامت زدند صور حشر می‌دمد|وقت شد ای مردگان حشر مجدد رسید}}
{{ب|بعثر ما فی القبور حصل ما فی الصدور|آمد آواز صور روح به مقصد رسید}}
{{ب|دوش در استارگان غلغله افتاده بود|کز سوی نیک اختران اختر اسعد رسید}}
{{ب|رفت عطارد ز دست لوح و قلم درشکست|در پی او زهره جست مست به فرقد رسید}}
{{ب|قرص قمر رنگ ریخت سوی اسد می‌گریخت|گفتم خیرست گفت ساقی بیخود رسید}}
{{ب|عقل در آن غلغله خواست که پیدا شود|کودک هم کودکست گو چه به ابجد رسید}}
{{ب|خیز که دوران ماست شاه جهان آن ماست|چون نظرش جان ماست عمر مبد رسید}}
{{ب|ساقی بی‌رنگ و لاف ریخت شراب از گزاف|رقص جمل کرد قاف عیش ممدد رسید}}
{{ب|باز سلیمان روح گفت صلای صبوح|فتنه بلقیس را صرح ممرد رسید}}
{{ب|رغم حسودان دین کوری دیو لعین|کحل دل و دیده در چشم مرمد رسید}}
{{ب|از پی نامحرمان قفل زدم بر دهان|خیز بگو مطربا عشرت سرمد رسید}}
{{پایان شعر}}
{{سه ستاره}}