نمایش مبدأ برای دیوان شمس/تلخ کنی دهان من قند به دیگران دهی

{{سرصفحه
| عنوان = [[دیوان شمس (غزلیات)]]
| مؤلف = مولوی
| قسمت =(تلخ کنی دهان من قند به دیگران دهی)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|تلخ کنی دهان من قند به دیگران دهی|نم ندهی به کشت من آب به این و آن دهی}}
{{ب|جان منی و یار من دولت پایدار من|باغ من و بهار من باغ مرا خزان دهی}}
{{ب|یا جهت ستیز من یا جهت گریز من|وقت نبات ریز من وعده و امتحان دهی}}
{{ب|عود که جود می‌کند بهر تو دود می‌کند|شیر سجود می‌کند چون به سگ استخوان دهی}}
{{ب|برگذرم ز نه فلک گر گذری به کوی من|پای نهم بر آسمان گر به سرم امان دهی}}
{{ب|عقل و خرد فقیر تو پرورشش ز شیر تو|چون نشود ز تیر تو آنک بدو کمان دهی}}
{{ب|در دو جهان بننگرد آنک بدو تو بنگری|خسرو خسروان شود گر به گدا تو نان دهی}}
{{ب|جمله تن شکر شود هر که بدو شکر دهی|لقمه کند دو کون را آنک تواش دهان دهی}}
{{ب|گشتم جمله شهرها نیست شکر مگر تو را|با تو مکیس چون کنم گر تو شکر گران دهی}}
{{ب|گه بکشی گران دهی گه همه رایگان دهی|یک نفسی چنین دهی یک نفسی چنان دهی}}
{{ب|مفخر مهر و مشتری در تبریز شمس دین|زنده شود دل قمر گر به قمر قران دهی}}
{{پایان شعر}}

[[رده:دیوان شمس]]