نمایش مبدأ برای دیوان شمس/بنه ای سبز خنگ من فراز آسمان‌ها سم

{{سرصفحه
| عنوان = [[دیوان شمس (غزلیات)]]
| مؤلف = مولوی
| قسمت =(بنه ای سبز خنگ من فراز آسمان‌ها سم)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|بنه ای سبز خنگ من فراز آسمان‌ها سم|که بنشست آن مه زیبا چو صد تنگ شکر پیشم}}
{{ب|روان شد سوی ما کوثر پر از شیر و پر از شکر|بدران مشک سقا را بزن سنگی و بشکن خم}}
{{ب|یکی آهوی جان پرور برآمد از بیابانی|که شیر نر ز بیم او زند بر ریگ سوزان دم}}
{{ب|همه مستیم ای خواجه به روز عید می ماند|دهل مست و دهلزن مست و بیخود می زند لم لم}}
{{ب|درآمد عقل در میدان سر انگشت در دندان|که با سرمست و با حیران چه گفتم من که الهاکم}}
{{ب|یکی عاقل میان ما به دارو هم نمی‌یابد|در این زنجیر مجنونان چه مجنون می شود مردم}}
{{ب|به نزد من یکی ساغر به از صد خانه پرزر|بریزم بر تن لاغر از آن باده یکی قمقم}}
{{ب|میان روزه داران خوش شراب عید در می کش|نه آن مستی که شب آیی ز ترس خلق چون کزدم}}
{{ب|بخور بی‌رطل و بی‌کوزه میی کو بشکند روزه|نه ز انگورست و نی شیره نی از طزغو نی از گندم}}
{{ب|شرابی نی که درریزی سحر مخمور برخیزی|دروغین است آن باده از آن افتاده کوته دم}}
{{ب|دهان بربند و محرم شو به کعبه خامشان می رو|پیاپی اندر این مستی نی اشتر جو و نی جم جم}}
{{پایان شعر}}