نمایش مبدأ برای دیوان شمس/بسوزانیم سودا و جنون را

{{سرصفحه
| عنوان = [[دیوان شمس (غزلیات)]]
| مؤلف = مولوی
| قسمت =(بسوزانیم سودا و جنون را)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|بسوزانیم سودا و جنون را|درآشامیم هر دم موج خون را}}
{{ب|حریف دوزخ آشامان مستیم|که بشکافند سقف سبزگون را}}
{{ب|چه خواهد کرد شمع لایزالی|فلک را وین دو شمع سرنگون را}}
{{ب|فروبریم دست دزد غم را|که دزدیدست عقل صد زبون را}}
{{ب|شراب صرف سلطانی بریزیم|بخوابانیم عقل ذوفنون را}}
{{ب|چو گردد مست حد بر وی برانیم|که از حد برد تزویر و فسون را}}
{{ب|اگر چه زوبع و استاد جمله‌ست|چه داند حیله ریب المنون را}}
{{ب|چنانش بیخود و سرمست سازیم|که چون آید نداند راه چون را}}
{{ب|چنان پیر و چنان عالم فنا به|که تا عبرت شود لایعلمون را}}
{{ب|کنون عالم شود کز عشق جان داد|کنون واقف شود علم درون را}}
{{ب|درون خانه دل او ببیند|ستون این جهان بی‌ستون را}}
{{ب|که سرگردان بدین سرهاست گر نه|سکون بودی جهان بی‌سکون را}}
{{ب|تن باسر نداند سر کن را|تن بی‌سر شناسد کاف و نون را}}
{{ب|یکی لحظه بنه سر ای برادر|چه باشد از برای آزمون را}}
{{ب|یکی دم رام کن از بهر سلطان|چنین سگ را چنین اسب حرون را}}
{{ب|تو دوزخ دان خودآگاهی عالم|فنا شو کم طلب این سرفزون را}}
{{ب|چنان اندر صفات حق فرورو|که برنایی نبینی این برون را}}
{{ب|چه جویی ذوق این آب سیه را|چه بویی سبزه این بام تون را}}
{{ب|خمش کردم نیارم شرح کردن|ز رشک و غیرت هر خام دون را}}
{{ب|نما ای شمس تبریزی کمالی|که تا نقصی نباشد کاف و نون را}}
{{پایان شعر}}