نمایش مبدأ برای دیوان شمس/با وی از ایمان و کفر باخبری کافریست

{{سرصفحه
| عنوان = [[دیوان شمس (غزلیات)]]
| مؤلف = مولوی
| قسمت =(با وی از ایمان و کفر باخبری کافریست)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{شعر}}
{{ب|با وی از ایمان و کفر باخبری کافریست|آنک از او آگهست از همه عالم بریست}}
{{ب|آه که چه بی‌بهره‌اند باخبران زانک هست|چهره او آفتاب طره او عنبریست}}
{{ب|آه از آن موسیی کانک بدیدش دمی|گشته رمیده ز خلق بر مثل سامریست}}
{{ب|بر عدد ریگ هست در هوسش کوه طور|بر عدد اختران ماه ورا مشتریست}}
{{ب|چشم خلایق از او بسته شد از چشم بند|زانک مسلم شده چشم ورا ساحریست}}
{{ب|اوست یکی کیمیا کز تبش فعل او|زرگر عشق ورا بر رخ من زرگریست}}
{{ب|پای در آتش بنه همچو خلیل ای پسر|کتش از لطف او روضه نیلوفریست}}
{{ب|چون رخ گلزار او هست چراگاه روح|روح از آن لاله زار آه که چون پروریست}}
{{ب|مفخر جان شمس دین عقل به تبریز یافت|آن گهری را که بحر در نظرش سرسریست}}
{{پایان شعر}}