نمایش مبدأ برای دیوان شمس/ای که تو چشمه حیوان و بهار چمنی

{{سرصفحه
| عنوان = [[دیوان شمس (غزلیات)]]
| مؤلف = مولوی
| قسمت =(ای که تو چشمه حیوان و بهار چمنی)
| قبلی =
|‌ بعدی =
| یادداشت =
}}
{{ب|ای که تو چشمه حیوان و بهار چمنی|چو منی تو خود خود را کی بگوید چو منی}}
{{ب|من شبم تو مه بدری مگریز از شب خویش|مه کی باشد که تو خورشید دو صد انجمی}}
{{ب|پاسبان در تو ماه برین بام فلک|تو که در مقعد صدقی چو شه اندر وطنی}}
{{ب|ماه پیمانه عمر است گهی پر گه نیم|تو به پیمانه نگنجی تو نه عمر زمنی}}
{{ب|هر کی در عهد تو از جور زمانه گله کرد|سزد ار کفش جفا بر دهن او بزنی}}
{{ب|کاین زمانه چو تن است و تو در او چون جانی|جان بود تن نبود تن چو تو جان جان تنی}}
{{ب|سجده کردند ملایک تن آدم را زود|پرتو جان تو دیدند در آن جسم سنی}}
{{ب|اهرمن صورت گل دید و سرش سجده نکرد|چوب رد بر سرش آمد که برو اهرمنی}}
{{پایان شعر}}